Beeld Trouw

Column Lex Oomkes

Gelijk hebben of gelijk krijgen? De Partij voor de Dieren zal moeten gaan kiezen

Is de aankondiging van Marianne Thieme dat zij de Kamer volgende week zal verlaten nu verrassend of niet? Wie haar zag optreden tijdens de Algemene Beschouwingen vorige maand kan allicht verrast zijn. Bij Thieme viel hetzelfde vuur te zien als toen zij in 2006 de eerste Kamerzetels voor haar Partij voor de Dieren in de wacht sleepte. Met de haar kenmerkende priemende ogen beschuldigde ze premier Mark Rutte ervan de aarde en haar bewoners nog immer te beschouwen als te exploiteren zaken.

Thieme wekte echter al eerder op momenten de indruk dat de Kamer, niet cynisch bedoeld, voor haar een te klein podium was. Ze schreef al boeken en ze maakte al films, maar uit alles viel af te leiden dat Thieme ook internationaal haar vleugels uit wil slaan en de boodschap, dat de mens niet de meester maar een onderdeel van de natuur is, wil uitdragen.

Thieme kan niet genoeg complimenten krijgen voor wat ze in de periode voor het Kamerlidmaatschap en tijdens haar parlementaire loopbaan allemaal voor elkaar kreeg. Dierenwelzijn is niet langer het terrein van een paar in grijze wollen sokken en sandalen gestoken wereldvreemden. Het is een zwaar politiek onderwerp, dat bij de portefeuilleverdeling in Kamerfracties niet langer onder de categorie ‘overige onderwerpen’ valt.

Zelfstandige plek

In de afgelopen jaren verbreedde ook de scope van de Partij voor de Dieren. Dierenwelzijn, de bio-industrie werden meer en meer geplaatst in het veelomvattender kader van de mens die zijn leefomgeving tracht te beheersen en te exploiteren in plaats van er een verantwoordelijk onderdeel van te zijn. Noties die de partij uniek maken in de Kamer en dus ook rechtvaardigen dat de Partij voor de Dieren een zelfstandige plek in de volksvertegenwoordiging inneemt.

Het is echter interessant je af te vragen bij welke grootte een politieke partij het zich nog kan ‘permitteren’ een getuigenispartij te zijn. Er is immers ergens een kritisch punt waarna de vraag onvermijdelijk opkomt of en, zo ja, hoe een politieke partij verantwoordelijkheid kan gaan dragen en dus bereid is compromissen te sluiten. De Partij voor de Dieren bezet vier zetels. Bij de vijfde komt de vraag over verantwoordelijkheid en verbreding kennelijk al aan de orde, afgaande op de redenen die Femke Merel van Kooten gaf voor het verlaten van de fractie.

Mocht Thieme na vertrek niet nog de touwtjes in de fractie in handen hebben dan zal die vraag ongetwijfeld de komende jaren nadrukkelijk op de agenda komen bij haar partij. Getuigen is fijn als je meent het gelijk aan je zijde te hebben, maar voor velen zal het tempo waarin gelijk hebben ook wordt omgezet in gelijk krijgen te laag zijn.

Samenwerking onmogelijk

De overtuigingen van Thieme lieten samenwerking met niet-gelijkgestemden feitelijk niet toe. Verder dan het op de politieke agenda krijgen van afzonderlijke onderwerpen kom je met die houding niet.

Vandaag verschijnt in De Groene Amsterdammer een vraaggesprek met Marianne Thieme waaruit vooral blijft hangen dat voor haar samenwerking met andersdenkenden feitelijk onmogelijk is. Lang en rustig onderhandelen kun je je, aldus Thieme, bij veel onderwerpen permitteren, maar over Moeder Aarde niet.

Wat zou er meer voor de hand liggen dan de aandacht verbreden en de samenwerking te zoeken met GroenLinks. Onmogelijk, aldus Thieme. Ook in die partij staat immers de mens centraal.

Liever gelijk hebben dan gelijk krijgen, ergens in de toekomst komt die vraag ook bij de Partij voor de Dieren prominent op de agenda. De geschiedenis is onverbiddelijk voor hen die volhardden in hun eigen gelijk.

Lex Oomkes is politiek commentator van Trouw en schrijft wekelijks een column. Lees ze hier terug.

Lees ook:

Na 17 jaar leiderschap bij Partij voor de Dieren vindt Marianne Thieme het genoeg geweest

Marianne Thieme vertrekt uit de Tweede Kamer. Op dinsdag 8 oktober neemt ze officieel afscheid als fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren.

Thieme liet haar partij groeien, maar kon een scheuring niet voorkomen

Marianne Thieme heeft de Partij voor de Dieren een stabiele basis bezorgd, op en buiten het Binnenhof. Haar opvolger wacht een spannende discussie over de koers van de partij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden