null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Feiten in het juiste perspectief plaatsen mag óók

Ook toeslagenfraudeurs krijgen mogelijk 30.000 euro schadevergoeding. Deze verbijsterende kop sloeg vrijdag op het meest gelezen stuk op de site van de Volkskrant. Deze aberratie heeft te maken met de haast waarmee de regering de gedupeerden van de toeslagenaffaire wil compenseren. Zelfs bewezen fraudeurs zullen mogelijk niet op tijd door de Belastingdienst kunnen worden uitgefilterd. De helft van de gedupeerde ouders zou minder schade hebben geleden dan 30.000 euro.

Woensdag in de Kamer was het uitgerekend Pieter Omtzigt (CDA) die de vinger op de zere plek legde: “Ik ken een gezin dat 87 euro schade heeft geleden en nu 30.000 euro schadevergoeding krijgt.” Omtzigt vroeg zich af hoeveel mensen die helemaal niet tot de slachtoffers behoren, straks 30.000 euro gaan ontvangen: “We trekken hier 1,8 miljard euro voor uit en ik moet kunnen uitleggen dat dit geld goed besteed is.”

Kijk dat is ook Nederland: gemaakte fouten met onbezonnen gulheid herstellen. 26.000 mensen worden door de Belastingdienst benadeeld en ogenblikkelijk wordt gesteld dat de gehele Nederlandse rechtstaat naar de prullenmand kan. Er wordt een onderzoekscommissie ingesteld, het kabinet neemt ontslag in pandemietijd tegen de wil van 90 procent van de bevolking en donderdag wordt ook nog besloten dat, na twee commissies en de val van het kabinet, nu een parlementaire enquête moet komen. Voortreffelijke rechtsstaat, toch? Maar wat de burger zal onthouden zijn die 30.000 compensatie voor een schade van 87 euro.

Natuurlijk hebben we de neiging in Nederland om wat niet werkt te benadrukken en wat goed functioneert te vergeten. Deze week las ik de column van Bart Zuidervaart, chef van de redactie politiek van Trouw, die punten aanhaalde waar de verkiezingen over zouden moeten gaan (en niet over corona die ‘staatsman’ Rutte in de kaart speelt): de toeslagenaffaire, de stikstofcrisis, het gebrek aan woningen, het klimaatakkoord, het toenemende aantal daklozen, de gedupeerde Groningers, de kinderen uit de Griekse kampen. Een somber beeld van Nederland dat de beruchte ‘bananenmonarchie’ van Pieter Omtzigt in herinnering brengt.

Misschien is het dan leerzaam om over de grenzen te kijken. Naar Groot-Brittannië, waar een rampzalig coronabeleid en de brexit tot een economische krimp van 9,9 procent leidt (ergste sinds 1709), naar Italië waar in tien jaar het aantal Italianen levend in armoede van 1,8 naar 5 miljoen groeide, naar Frankrijk waar het aantal daklozen zonder vaste woonplaats verdubbelde sinds 2012, tot ruim 300.000 duizend, en waar ieder jaar 2000 daklozen sterven en in Parijs 158 baby’s (2019) op straat worden geboren. Ja, in Nederland zijn er ook toenemende aantallen daklozen (39.000) en kinderen die in armoede leven, maar vergeleken met Spanje (29,5 procent van de minderjarigen) en Italië (30 procent), zit Nederland (15,2 procent, cijfers Europese Rekenkamer 2019) bij de beste landen van de EU. Het kan altijd beter, maar feiten in het juiste perspectief brengen mag van mij ook.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden