Moderne manierenBeatrijs Ritsema

2.000 Amerikanen eruit, 2.000 Europeanen erin

Beeld Trouw

Inzichten, geselecteerd uit internationale media en sites.

Artnet

Het is de wonderbare broodvermenigvuldiging 2.0: laat musea 3D-kopieën maken van al hun objecten, en geef de digitale bestanden vrij. Kunstenaar Cosmo Wenman heeft deze maand na drie jaar procederen de 3D-data verkregen van de iconische Nefertiti-buste in het Neues Museum in Berlijn. Met de data van de 3D-scan kan de Amerikaanse kunstenaar nu een kopie van de 3300 jaar oude faraobuste uitprinten – precies wat het museum vreest, en waarom het de databestanden en de kopierechten daarop wilde behouden.

Maar Wenman beriep zich op de Duitse wet op vrijheid van informatie en kreeg de data los. Hij lapt de claim op kopierechten aan zijn laars; die zijn volgens hem niet rechtsgeldig. Iedereen kan de data nu downloaden van zijn site. Kunstenaars kunnen met de data nieuwe beelden knutselen, en Egypte, dat de buste al een eeuw lang opeist, kan kopieën printen en in zijn musea zetten.

Die optie om kopieën te retourneren aan beroofde landen en originelen hier te houden, of omgekeerd, speelt ook een rol in het debat rond teruggave van koloniale kunst. Wenman denkt niet dat kopieën orginelen kunnen vervangen. Hij wil vooral principiële vragen stellen over beeldrecht. Sinds een jaar eist hij van Musée Rodin in Parijs de 3D-data op van Rodins fameuze beeld De Denker.

The New Yorker

Corruptie associëren we vooral met de politieagent die in ruil voor geld een oogje dichtknijpt. Maar Rusland en veel post-Sovjetstaten worstelen met een erfenis uit de Sovjettijd: een piramidaal systeem van corruptie, legt Masha Gessen uit. Zo kocht de Russische president Poetin toenmalig president van Oekraïne ­Janoekovitsj om, zodat deze een verdrag met de Europese Unie afblies (wat Janoekovitsj uiteindelijk, onder druk van straatprotesten, de kop zou kosten).

In landen waar macht berust op een systeem van corruptie, is de ‘strijd tegen corruptie’ ook een belangrijk politiek instrument. Want waar iedereen zijn politieke of zakelijke positie direct of indirect dankt aan corruptie, kunnen autoriteiten iedereen als dat opportuun is vervolgen voor corruptie.

Uit het impeachmentproces tegen Trump blijkt dat ook de president die kunst beheerst, schrijft Gessen. In ruil voor militaire steun eiste Trump dat Oekraïne een corruptieonderzoek zou beginnen naar het Oekraïense zakenverleden van Hunter Biden, zoon van Joe Biden. Een politieke opponent uitschakelen onder het mom van ‘strijd tegen corruptie’: Trump heeft dat idee van geen vreemde.

La règle du jeu

Dat de VS de Syrische Koerden in de steek hebben gelaten, aan wie we het oprollen van het IS-kalifaat te danken hebben, daar is nu wel zo’n beetje alles over gezegd, betoogt Bernard Henri Lévy. Hoogste tijd om het er eens over hebben wat de Europese Unie doet, meent de Franse filosoof.

Tweeduizend man Amerikaanse speciale troepen zijn vertrokken. Kunnen de 28 nationale legers van de EU geen tweeduizend man naar het gebied sturen? Tweehonderd Fransen zitten er al, dat is vast een beginnetje, schrijft Lévy. Er is een precedent. In 1995 nam president Chirac het voortouw om de Servische belegering van Sarajevo te doorbreken. 4500 Europese soldaten dwongen de Serviërs de vrede van Dayton te tekenen.

Europa’s veiligheid ligt in het gebied tussen Erbil en Raqqa, schrijft Lévy. “Misschien kan daar het embryo ontstaan van de Europese defensiemacht die wij allen al sinds vijftig jaar vurig wensen.” Wie die ‘wij allen’ zijn, preciseert Lévy niet. Dat 28 lidstaten zouden overwegen hun soldaten onder Franse leiding naar Syrië te sturen mag ook een wensdroom heten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden