ColumnStevo Akkerman

Zou God kleiner worden als de gelovigen thuisbleven?

Ik schrok er zelf van en ik heb ook liever niet dat u het doorvertelt, maar het is dus zover gekomen dat ik me goed kon vinden in een motie van Geert Wilders. Veel ernstiger nog: deze motie vroeg om een verbod van religieuze bijeenkomsten. En daar zou ik nooit ofte nimmer voor zijn geweest. Maar ja: corona.

Het was mij van meet af aan een raadsel waarom de regering bij het samenscholingsverbod een uitzondering maakte voor gelovigen, al geldt nog altijd een limiet van dertig aanwezigen. Het merendeel van de kerken en moskeeën bedankte ook uit eigen beweging voor dit privilege. Maar er zijn er ook die hun eigen samenkomsten zo belangrijk vinden dat ze doorgaan, zij het met een sterk uitgedunde kudde. Daar wilde Wilders dus een eind aan maken, en ik had het wel stoer en verstandig gevonden als de christelijke partijen (en wellicht ook Denk) zich daar achter hadden geschaard. 

Vanwege het besmettingsgevaar en ook gewoon uit sportiviteit: alles dicht, dan wij ook dicht. Maar nee, het moest een loopgravenoorlog worden. Met enerzijds de ongefundeerde suggestie dat de bijbelgordel een gevaarlijke coronabrandhaard zou zijn, als gevolg van al te grote vroomheid. En anderzijds het verwijt dat de godsdienstvrijheid niet in veilige handen zou zijn bij menige partij. Want niet alleen PVV en FvD stemden voor opheffing van de religieuze uitzonderingsclausule, ook PvdA, GroenLinks, SP en Partij van de Dieren deden dat, hetgeen overigens nog steeds geen meerderheid opleverde.

‘De dood waart rond, zonder enig pardon’

Natuurlijk staat een verbod op religieuze bijeenkomsten op gespannen voet met de Grondwet, in casu de vrijheid van godsdienst. Maar hetzelfde geldt voor de vrijheid van vergadering, om er maar een te noemen, en ook dat grondrecht is opgeschort. Je zou zelfs kunnen verdedigen, maar ik ben geen staatsrechtgeleerde, dat een verbod op erediensten niet zozeer de vrijheid van godsdienst aan banden legt, maar ‘slechts’ die van vergadering. Ik weet dat het geloof veelal tot uiting komt in groepsverband, maar het valt of staat daar niet mee. En het verbod op vergaderen geldt voor iedereen, dat is wel zo eerlijk.

Stel dat de oud-gereformeerde gemeente in Nederland te Krimpen aan den IJssel haar sterk afgeslankte diensten niet meer mag houden; de geloofsvrijheid is er nog steeds. De predikant van die kerk kan nog steeds verkondigen, zoals hij deed in een brief aan het stadsbestuur, dat God een virus heeft gezonden om erop te wijzen dat de overheid ‘weer geheel dient te worden afgestemd op Zijn wil en wet’. “Als de Heere doorgaat met Zijn gericht, staan de huizen straks leeg omdat er geen inwoner meer is. De dood waart dan rond, zonder enig pardon.”

Ik bedoel maar: het gaat niet om opvattingen, hoe onverteerbaar ook, het gaat om het risico van samenkomen. Geloof wat je wil, maar doe het even niet samen in een gebouw. In de christelijk-gereformeerde Maranathakerk op Urk, een ander voorbeeld, gaan ze met maximaal dertig man door om ‘met elkaar God groot te maken’. Maar zou Hij kleiner worden als de gelovigen thuisbleven?

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees ze hier terug. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden