ColumnRomana Abels

Zorgen voor arbeidsmigranten? Zover is Nederland nog niet

In de Stentor stonden vorige week foto’s van de benen van Marcin Wosztyl. Ze leken een reclame tegen vuurwerk: dik en rood, met grote blaren en pus. Ze kwamen van een ongeluk bij Beneluxvet. Beneluxvet is een recyclingbedrijf. Van dingen als afvalplastic en afgewerkt frituurvet maken ze er motorolie.

Wosztyl heeft zijn blaarbenen opgelopen toen hij tijdens het gieten van afvalplastic was uitgegleden en in een vat kokende olie terecht was gekomen. Hij was nieuw, krap anderhalve week op de werkvloer. Zijn laarzen liepen vol kokend heet spul. Hij worstelde, wist een reling te pakken te krijgen, trok zichzelf eruit en wist meteen: dit is heel erg. Zijn collega’s zetten hem onder de douche. Iemand van het uitzendbureau bracht hem naar een dokter die er zalf op smeerde en hem inzwachtelde. En toen werd hij thuis gedropt.

Thuis, dat is in het geval van Wosztyl de helft van een mottig kamertje op wat het Agripark wordt genoemd. Ooit woonden er studenten, nu wonen er arbeidsmigranten. Wosztyl huurt er een slaapplek via Martho Flexwerk, een uitzendbureau dat hem ook zijn werk gaf, zijn ziektekostenverzekering regelt en hem vervoert naar zijn werk en terug. 3 bij 3 zijn de kamers, met twee bedden. Tussen twee matrassen van 90 centimeter breed zit dus 1,20 meter. Gordijnen zijn lakens.

Van geen kwaad bewust

Helse pijnen had hij, zo vertelde Wosztyl aan de Stentor. Door de zwachtels lekte het pus op zijn lakens. Hij had het geluk dat een medebewoonster hem hoorde kermen en dat zij van oorsprong verpleegkundige was. Kordaat had ze zijn verband losgemaakt, zijn benen bekeken en haar telefoon gepakt. Daarin vond ze het nummer van de FNV, die toevallig net het arbeidsmigrantenhuis had bezocht. Ze appte een foto van de benen naar de vakbond.

Toen gebeurden er dingen, al zorgde een ontbrekende zorgpas nog voor vertraging. Nu zit Wosztyl in het brandwondencentrum in Beverwijk, betreurt Beneluxvet de ophef en is Martho Flexwerk zich van geen kwaad bewust: Wosztyl krijgt nota bene gewoon doorbetaald daar in Beverwijk en ‘er had nog iemand naar hem gebeld’.

In Dronten, klaarblijkelijk, is dat al heel wat. In ieder geval is Martho Flexwerk niet het enige uitzendbureau voor migranten. Sinds gisteren weten we dat in dezelfde plaats ook Flevoflex Agri opereert, eigendom van gemeenteraadslid Brenda Berghorst van het CDA.

Hoeveel migranten zij uitleent, is onbekend. Wel weten we inmiddels dat er zes in de schuur bij Berghorst thuis in Biddinghuizen zaten, illegaal, in caravans. Wassen konden ze zich in een provisorische douche. “Het was”,  verweerde het raadslid zich, “maar tijdelijk”.

‘Het zou te lang hebben geduurd’

De wereld waarin arbeidsmigranten leven staat in de belangstelling sinds er in slachthuizen grote corona-uitbraken waren. In Duitsland zijn deze week ferme wetten aangenomen: in de vleesindustrie worden onderaannemers en uitzendkrachten verboden en er komen strenge eisen voor de woonomstandigheden van werknemers in alle branches.

Dat had natuurlijk veel eerder moeten gebeuren, maar Nederland is zover nog niet. In Nederland kan een raadslid van een regeringspartij nog doodgewoon zeggen: ‘een vergunning vragen zou veel te lang hebben geduurd’.

Lees ook:

De burgemeester hoorde er te zijn voor zwerver Arie den Dekker

Arie den Dekker kon niet lezen of schrijven, maar dat de gemeente Oss hem liever kwijt dan rijk was had hij maar al te goed in de gaten. De gemeente deed er ook weinig aan om dat te verhullen. ‘Lastig’, vond die hem

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden