Column

Zolang politici de wet niet overtreden, gaat hun seksleven ons geen donder aan

Beeld Maartje Geels

Er zijn zoveel redenen om een hekel aan president Trump te hebben dat ik nauwelijks weet waar te beginnen. Dat hij het delicate smeermiddel van de internationale betrekkingen genaamd diplomatie dag in, dag uit bespot met zijn roekeloze tweets. 

Dat hij keer op keer de vrije pers verdacht maakt met zijn doorgaans ongefundeerde beschuldigingen van nepnieuws. Dat hij schijnbaar ondoordachte spelletjes speelt met gevaarlijke types als Kim Jong-un, Poetin en Rouhani. Dat hij immigrantenkinderen van hun ouders scheidt. Dat hij het onderzoek naar Russische inmenging bij de laatste presidentsverkiezingen telkens weer saboteert. Dat het personeelsbeleid van de machtigste man ter wereld erop neerkomt dat elk oneffenheidje wordt beantwoord met ‘You’re fired!’

De lijst is enorm, maar niet onbeperkt: Trumps privéleven valt er wat mij betreft buiten. Zijn ‘grab ’em by the pussy’-uitspraak is vanuit #MeToo-oogpunt nog wel relevant, maar vermoedens omtrent zijn buitenechtelijke relaties, breed uitgemeten in de media, komen toch vooral neer op schrale roddelzucht, met een wapperend vingertje op een vlaggenstok.

Die roddelzucht gaat schuil onder een masker van juridische muggenzifterij. Deze week nog bracht CNN geluidsopnames naar buiten waarop te horen is hoe Trump met zijn voormalige advocaat Michael Cohen overleg voert over het afkopen van Playboy-model Karen McDougal. Zij zou in 2006 een affaire met Trump hebben gehad en haar relaas later hebben aangeboden aan een Amerikaans roddelblad. Vast een schimmige bedoening, die afkoopdeal, maar Trump zal er niet aan ten onder gaan. En toch, het is nu eenmaal een Amerikaanse obsessie: is de president een keurige family man, een rechtschapen christen die de huwelijkse trouw belijdt? 

Meegniffelen

Ach, het is te makkelijk om die obsessie af te doen als ‘typisch Amerikaans’. Zijn we in Nederland dan zoveel vrijzinniger? Neem alleen al het jarenlange gekrakeel over de relationele status van premier Rutte - stuitend! En geloof mij nou maar: als morgen blijkt dat minister Carola Schouten van de ChristenUnie een gepassioneerde affaire onderhoudt met Kees van der Staaij van de SGP, dan heb je de poppen aan het dansen.

O, ik zou net zo hard meegniffelen als iedereen om de hypocrisie van zo’n affaire (alsof ik zelf nooit hypocriet ben geweest…). Maar zolang politici de wet niet overtreden, gaat hun seksleven ons in wezen geen donder aan. Het is iets tussen hen, hun eventuele God en hun echtgenoten.

Terug naar Trump. Al dat gedoe over zijn affaires leidt vooral af van de werkelijk belangrijke vragen: hoe kan het dat een aanzienlijk deel van het Amerikaanse electoraat een evidente schoft omarmt en wat valt daar door zijn politieke opponenten tegen te doen? Want dat het na de verkiezingen van 2020 afgelopen is met Trump, is allerminst een uitgemaakte zaak. In het licht van dat schrikbeeld zou niemand zich er druk over moeten maken hoeveel Playmates hij op zijn strippenkaart heeft staan.

Jamal Ouariachi is psycholoog en schrijver. Voor zijn roman 'Een Honger' ontving hij in 2017 de EU-prijs voor literatuur. Lees hier meer van zijn columns. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden