OpinieTopsport

Zijn de turnsters en hun trainers niet de dupe van een veel dieperliggend probleem?

Dat je ook kunt sporten voor plezier, is te vaak vergeten, zegt Johannes van der Veen, oud-directeur van de Nederlandse Christelijke Sport Unie.

Heel langzaam dringt het door dat de recente verhalen van turnsters en trainers een genuanceerder beeld nodig hebben. Zijn zij eigenlijk niet gewoon de dupe van een institutioneel probleem? Sportbonden krijgen te maken met de maatschappelijke overwaardering van topsport.

Het zijn de trainers die de methoden hanteren en implementeren.

Het zijn de sporters, gedreven door wilskracht en eigen kwaliteiten, die kiezen voor de weg naar de topsport.

Het zijn vaak hun ouders, die hun getalenteerde kinderen verder willen brengen in de ratrace.

Soms gaan die aan de menselijke maat – van het kind – voorbij. De prestatie is zaligmakend geworden, terwijl de mogelijkheden van het kind centraal dienen te staan en plezier de basis dient te zijn, zoals Gea Groenendijk al schreef in deze krant (Opinie, 5 augustus). Een pedagogische taak, die blijkbaar in de topsportprogramma’s van de sportbonden onvoldoende uitgewerkt is. Een positief voorbeeld is de visie van voetbalbond KNVB op de betekenis van spelplezier voor de jeugd en de vermindering van aandacht voor de plaats op de ranglijst van de competitie.

Het aantal medailles op Olympische Spelen is de maatstaf

De structuur in de sport dient een garantie te zijn voor een veilig sportklimaat op alle niveaus. Maar wie is dan uiteindelijk verantwoordelijk voor het toezicht op de kritische dialoog over de waarden van sport, en wie zorgt er voor pedagogisch verantwoorde begeleiding?

Mij lijkt dat de fusie tussen het Nederlands Olympisch Comité en de Nederlandse Sport Federatie destijds van bepalende invloed is geweest op de ontwikkeling van de topsport. Het heeft geleid tot een professionele opwaardering van topsport ten opzichte van de breedtesport.

Gevolg: gelden van overheid, de Lotto en het bedrijfsleven worden verdeeld onder bonden met goede topsportplannen. Andere vallen af. Het aantal medailles op Olympische Spelen is de maatstaf. De ontwikkelingsplannen voor topsport, waar ledenvergaderingen van bonden ja tegen moeten zeggen, dienen gebaseerd te zijn op medaillekansen.

Als daarbij te weinig of geen aandacht is voor het bewaken van de pedagogische scholing van de trainers in de opleidingen en evenmin voor het toezicht op de praktijk, dan is er een probleem.

De huidige tijd vraagt om dit toezicht formeel een plaats te geven in portefeuilles van bestuurders op alle niveaus in de sport. Bestuurders: jullie zijn zelf aan zet.

Lees ook:

Aan hun haren door de turnhal gesleept: hoe is die turncultuur ontstaan?

Tientallen turnsters komen naar buiten met verhalen over mishandeling en intimidatie. Hoe heeft het zover kunnen komen? Een reconstructie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden