Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zelfkritiek zou media sieren in affaire-Demmink

Opinie

Adri Vermaat

Adri Vermaat © Maartje Geels
ombudsman trouw

Het is spijtig dat voormalig secretaris-generaal Joris Demmink van het ministerie van justitie in de media nooit heeft willen reageren op de jacht die journalisten en complotdenkers op hem hebben gemaakt. Het moet gezegd dat die houding hem ook sterk maakte.

Demmink (69) heeft veertien jaar gezwegen, terwijl hij in de media aldoor in verband is gebracht met pedofilie en verkrachting van minderjarige jongens. In zijn werkzame leven zou hij zijn chauffeur hebben verzocht naar plantsoenen te rijden, waar schandknapen hem opwachtten. Tijdens buitenlandse dienstreizen gaf hij volgens verhalen een medewerkster opdracht 'jongetjes te regelen' . Hij zou hij rechtersbenoemingen hebben 'gestuurd' en invloed hebben uitgeoefend op vonnissen. Door zijn bemoeienis kreeg de Turkse Koerd Hüseyin Baybasin in Nederland levenslang opgelegd, wordt beweerd.

Lees verder na de advertentie
Op momenten dat zij in rechtszalen, interviews of in boeken Demmink onderuit haalden, genereerde dat nieuws

Dergelijke beschuldigingen zijn niet van anonieme bronnen op sociale media. Ze zijn afkomstig van oud-gevangenisdirecteuren. Of van een gebiedsontwikkelaar die een conflict uitvocht met de Staat over grond bij Schiphol. Hij stopte tonnen of meer in de campagne tegen Demmink. Alle media ruimden volop plek in. De 'boodschappers' waren voor journalisten makkelijk benaderbaar. Ze waren ambtenaar (geweest), advocaat of zakenman. Op momenten dat zij in rechtszalen, interviews of in boeken Demmink onderuit haalden, genereerde dat nieuws.

Gewisse dood

De begrijpelijke media-aandacht voor Demmink was van een andere orde dan de enorme haatcampagne op sociale media. Daar werd hij neergezet als moordenaar van minderjarige jongens. Hij zou kinderen hebben laten verdwijnen. Met een balkje voor zijn ogen stond hij op foto's afgebeeld, met als bijschrift 'Wanted'. Hij zou betrokken zijn geweest bij de moord op Marianne Vaatstra en werd in verband gebracht met de dood 'onder verdachte omstandigheden' van een van zijn chauffeurs. Een 'publicist' schreef op 6 juli 2007: 'Joris Demmink speelt naar alle waarschijnlijkheid een belangrijke rol in het justitiële seksnetwerk. Steeds meer onthutsende en alarmerende feiten komen boven tafel die erop duiden dat een ieder die dit netwerk wil 'exposen' een gewisse dood sterft'. Deze publicist leverde bijdragen aan boeken over de affaire, zoals De Demmink Doofpot.

De onderzoeksjournalistiek heeft haar werk gedaan. De ene krant diepgravend en uitgebreid. De ander met minder prioriteit en meer argwaan omtrent de bronnen die Demmink publiek belasterden. Die verscheidenheid is de kracht van media. Wat echter opvalt, is hoe gematigd kranten omgingen met de zaak Demmink sinds het gerechtshof op 18 augustus bepaalde dat Justitie hem niet hoeft te vervolgen voor misbruik van minderjarigen. Het maakte een einde aan jaren van verzinsels, verwijten, beschuldigingen, insinuaties, smaad, laster, bedreigingen, aanklachten en meer.

Een redactioneel commentaar door Trouw bleef uit

Geen interviews

Dat journalisten, soms prominent, over Demmink berichtten, is inherent aan zo'n affaire. Een vanwege zijn seksuele geaardheid mogelijk chantabele topambtenaar op een van de gevoeligste justitieposten vraagt journalistieke aandacht. Dit nog meer, lijkt mij, zodra blijkt dat het sluw opgebouwde luchtkastelen betrof. Trouw beschreef de afloop zaterdag 19 augustus op pagina 9, de Volkskrant op pagina 12, Algemeen Dagblad op pagina 11, NRC Handelsblad op pagina 10-11 en Het Parool op pagina 15. Dit alles in hooguit vijfhonderd woorden. In de hierop volgende maandagkrant gaf alleen de Volkskrant uitgebreid inzicht in de affaire. Andere media, waaronder Trouw, volgden minder uitgebreid. Een redactioneel commentaar in deze krant bleef uit.

Demmink geeft geen interviews. Maar ook zonder hem kan de journalistiek best nagaan of haar aanpak jarenlang verantwoord en ethisch juist was.

Wilt u de reacties op dit artikel lezen? Registreer u hier voor een proefperiode van twee maanden.

Het plaatsen van reacties is voorbehouden aan de betalende abonnees van Trouw. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Het bekijken en plaatsen van reacties is voorbehouden aan onze betalende abonnees. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Als betalend abonnee kunt u een reactie plaatsen op dit artikel. Deze is alleen zichtbaar voor andere (proef)abonnees.

Om uw reactie te kunnen plaatsen, hebben we uw naam nodig. Ga naar Mijn profiel


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Op momenten dat zij in rechtszalen, interviews of in boeken Demmink onderuit haalden, genereerde dat nieuws

Een redactioneel commentaar door Trouw bleef uit