Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zal het Vaticaan ooit uit eigen beweging schoon schip maken?

Opinie

Stevo Akkerman

© Trouw
Column

De bisschoppen die deelnemen aan de misbruiktop in het Vaticaan luisterden donderdag onder meer naar een lezing met de volgende titel: ‘De geur van schapen: hun pijn herkennen en hun wonden helen vormt het hart van de taak van de herder’. Ik werd een beetje misselijk toen ik dat las. 

Om te beginnen door het weeïge taalgebruik, vervolgens door de associatie met het nieuws dat Zusters van de Goede Herder ‘gevallen vrouwen’ dwangarbeid lieten verrichten en tenslotte door de verzekering van alle experts dat de top in Rome niet zal brengen wat nodig is. Zo wordt het nooit wat met mijn latente verlangen om nog eens katholiek te worden.

Lees verder na de advertentie

Ik heb lang gedacht dat het seksueel misbruik in de rk-kerk gewoon een uitvloeisel was van het menselijk karakter van de gemeenschap der gelovigen; het zou merkwaardig zijn als dergelijke misstanden zich wel zouden voordoen bij de padvinderij, de atletiek, de kinderopvang en het toneel, maar niet in de kerk. Maar de onthullingen van de afgelopen jaren betroffen zulke grootschalige schandalen, dat de vraag vanzelf naar boven kwam of hier toch niet iets specifieks rooms aan de hand was. En wat onderscheidt deze kerk van andere organisaties, zelfs van andere kerken? Dat zij wordt geregeerd door mannen die hun eigen seksualiteit moeten ontkennen, onderdrukken, negeren.

Sluipwegen

Ik zeg niet dat het celibaat alles verklaart, maar het moge duidelijk zijn dat de seksualiteit – een gave Gods – vaak kruipt waar die niet gaan kan, en dan sluipwegen kiest die lang niet altijd heilzaam zijn. “Paus Franciscus moet eerlijk zijn en inzien dat het priestercelibaat een mythe is en moet worden afgeschaft”, zei psychotherapeut en voormalig monnik Richard Sipe in 2013 in Trouw. Bisschop Van den Hende, de Nederlandse afgevaardigde op de misbruiktop, wil er niets van weten. In een buitengewoon afwerend interview met collega Stijn Fens zei hij woensdag dit ‘te eenvoudig gedacht’ te vinden. Zijn oplossing? Aan het celibaat ‘moet altijd een volwassen persoonsvorming voorafgaan’. Goed plan!

De roomse samenscholing van ongetrouwde mannen is niet alleen een geval van de goden verzoeken, het staat ook een adequate aanpak van de schade in de weg. De kerk wordt bestuurd door een zeer kleine celibataire minderheid, die in de woorden van Sipe lijdt aan ‘klerikaal narcisme’ – iets wat de paus onderkent. Hoe gaan deze geestelijken ooit instemmen met een onafhankelijk onderzoek in alle kerkprovincies, waar Wim Deetman tegenover de paus voor heeft gepleit? Zullen ze ooit uit eigen beweging schoon schip willen maken en de namen durven noemen van degenen die verantwoordelijk waren voor het toedekken van het kwaad, inclusief iemand als de heilig verklaarde paus Johannes Paulus II? De slachtoffers hebben daar recht op, zegt Deetman, en het is cruciaal voor de geloofwaardigheid van de kerk. Desondanks lijkt het er niet van te zullen komen.

“Het roomse geloof is prachtig”, vond Gerard Reve, “en helemaal niet duur ook”. Ik weet het niet, hoor. Er wordt toch wel een hoge prijs voor betaald.

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt.

Deel dit artikel