Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Winkelen, liefhebben en af en toe bang zijn voor de 'eindkrak'

Opinie

Rob Schouten

Rob Schouten © Maartje Geels
column

Het einde der tijden kan begonnen zijn terwijl Rob Schouten naar de Albert Heijn ging en Studio Sport keek.

Het was maar een schamel berichtje, dat te midden van alle kabinetsformaties, oorlogsnieuws en andere dystopieën het Journaal niet eens haalde: op 23 september 2017 zou het eind der tijden aanbreken. Let wel: aanbreken. Dus niet in één keer alles weg maar een geleidelijke verandering op aarde, het begin van het einde. Aldus de Amerikaanse numeroloog David Meade die het had uitgerekend aan de hand van het getal 33 en een of andere stand van een paar planeten.

Lees verder na de advertentie

Het meest verstandige aan die Meade lijkt mij nog dat-ie niet met een finale apocalyps in één keer aan kwam zetten; zo kunnen we hem natuurlijk nooit op onjuistheid betrappen, want probeer maar eens te bewijzen dat er op 23 september geen definitief einde is ingezet. Ik mag dan wel gewoon naar Albert Heijn zijn geweest en 's avonds naar Studio Sport hebben gekeken, maar dat maakt mij gewoon tot een onnozelaar die de tekenen niet verstaat.

Onnozelaar

Je kunt lacherig doen over deze zoveelste aankondiging van de doodstuipen der aarde, maar in wezen is het een uiting van ons oerbesef dat niet alleen de mens eindig is, maar ook de hele mensheid. Dat is een gedachte die we overdag het liefst wegstoppen. We hebben het al moeilijk genoeg met de sterfelijkheid van de mens, maar dat onze soort helemaal zal verdampen is vrijwel onverteerbaar.

Toch zijn niet alleen de volgelingen van David Meade, Jan en Hannie en ex-Feyenoordhooligan Wim van Zanten (wier namen ik allemaal als Nederlandse volgelingen van David Meade op internet aantrof) het er over eens, maar ook de wetenschappers; alleen verschillen de termijnen waarin ze denken. Stephen Hawking heeft het over 'de eindkrak', zoiets als een oerknal in de toekomst, waarbij het heelal in zijn geheel instort, iets wat wij als mensen waarschijnlijk niet eens zullen meemaken.

Nog vijf miljard jaar

Vincent Icke vertelt dat de leeftijd van het heelal, in werkelijkheid 15 miljard jaar, samengeperst tot een week zou betekenen dat de mens twee minuten voor het eind van die week voor het eerst in beeld komt en pas drie seconden voor dat einde stenen werktuigen leert gebruiken. Over vijf miljard jaar houdt de zon bij gebrek aan vrije protonen op te schijnen en is het zeker afgelopen: 'Alles op aarde zal vergaan in een gloed van ijl plasma'.

En zo moeten we kiezen tussen het hemels koninkrijk en ijl plasma. Ik word daar weleens onrustig van, met iets van 'laten we dan ook maar direct een einde aan het aardse bestaan maken'. Zoiets moeten ook die christelijke apocalyptici hebben: liever nu dan straks! Het is toch allemaal maar uitstel van executie! Maar ho, misschien toch eerst even de eerste van alle vragen volgens Heidegger bekijken: 'Waarom is er eigenlijk iets en niet veeleer niets?'

Scheutjes metafysisch besef

Als we daar een antwoord op hebben gevonden, kunnen we altijd nog zien wanneer het precies afgelopen is met het zijnde. Tot die tijd moeten we het maar gewoon doen op deze aarde, rondlopen, winkelen, liefhebben, ons voortplanten, sterven, met zo nu en dan korte maar hevige scheutjes fysisch en metafysisch besef.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie