Column Sylvain Ephimenco

Willen we echt vanuit onze 59ste verdieping de verre wereld beneden door dubbelglas aanschouwen?

Twee alarmkreten in een week tijd kan soms heilzaam werken bij de ingedutte burger. En als ze met elkaar worden verbonden, kan dit symmetrische geluid de intensiteit van een waarschuwende brulboei aannemen. Het was het Leger des Heils dat woensdag als eerste aan de alarmklokken ging hangen: daklozen zijn in onbeheersbare aantallen aan het groeien. Het gaat hier over een verdubbeling van de dakloze populatie in tien jaar. Veertigduizend mensen zonder een dak boven hun hoofd is ongeveer het aantal inwoners van steden als Etten-Leur of Beverwijk. Deskundigen voeren een aantal redenen aan voor deze inflatoire curve, zoals gebrek aan middelen of verkeerd beleid. Maar de gulden regel voor de opvang van daklozen is eenvoudiger: er moeten mensen ergens worden ondergebracht. En er zijn niet genoeg woningen in Nederland.

Enorme instroom

Een dag later was het de beurt aan het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers om de misthoorn te bespelen: azc’s zijn met 27.000 asielzoekers overvol. De instroom is enorm, met in het derde kwartaal meer dan 7000 mensen (inclusief nareizigers) die aan de deuren kloppen. Maar het zijn vooral de 5500 statushouders die de azc’s niet kunnen verlaten die voor opstoppingen zorgen. Voor hen kunnen gemeenten niet snel een huis vinden. Of internationale vluchtelingenverdragen nog stroken met realiteit van de huidige situatie en of deze instroom moet worden ingedamd, is een ander debat.

Wat overblijft, is het onvermogen van de overheid om voldoende huizen te bouwen. Er zouden 75.000 huizen per jaar bij moeten komen, wat in 2030 in een miljoen extra daken zou moeten resulteren. Voorlopig lijkt dit niet realiseerbaar en Nederland stevent af op een gigantisch woningnoodprobleem. En daar is niet alleen de stikstofcrisis voor verantwoordelijk. Zijn de Nederlandse vrouwen dan zo vruchtbaar dat de demografische explosie tot een woningnood leidt?

De laatste decennia is het aantal kinderen per vrouw drastisch afgenomen: van 3,1 kinderen gemiddeld in de jaren zestig naar 1,59 nu. Terwijl 2,1 kinderen per vrouw de norm is om de bevolking op peil te houden. Aanhoudende immigratie vraagt om steeds meer woonruimte, maar dit is het niet alleen. Jongeren willen steeds vaker alleen wonen en een toenemend aantal scheidingen zorgt ook voor meer vraag.

Schaarse ruimte volproppen

Nu zijn er mensen die er geen bezwaar tegen hebben dat de schaarse ruimte, in een van de meest bevolkte landen ter wereld per vierkante kilometer, met nieuwe huizen en wegen wordt volgepropt. Of die het voorbeeld van Rotterdam en zijn nieuw te bouwen Zalmhaventoren (215 meter) als oplossing zien. Maar hoe gezellig is het dan om te wonen in een land dat van het groen van de akkers naar het grijs van de stenen en het staal van gebouwen verschiet? Willen we vanuit onze 59ste verdieping de stille en verre wereld beneden door dubbelglas aanschouwen? Ik hoor al de stem van boordcommandant Chtuluch in zijn vliegende schotel boven Nederland: “Kijk, de Gekkies op hun Postzegel aan Zee zijn toe aan een nationaal debat over hun toekomst”.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden