column

Wil de echte Derk-Jan Eppink opstaan?

Sylvain Ephimenco Beeld Trouw

Ik ken Derk-Jan Eppink, de lijsttrekker van Forum voor Democratie (FvD) voor de Europese verkiezingen, als een intellectueel en essayist, ook als een betrouwbare journalist (bij NRC Handelsblad) en prikkelende columnist (de Volkskrant). 

Maar ik ken hem ook van die ochtend die we samen in een zaaltje van het Persmuseum doorbrachten. We schrijven 2004, toen wij samen met Els Stubbe de driekoppige jury van de BeNe-prijs vormden. Uit 103 cartoons die in de Nederlandse en Belgische pers waren verschenen, moest een winnaar worden gekozen. We vielen unaniem voor een prent van Gerard Alsteens die over de Iraanse juriste en mensenrechtenverdedigster Shirin Ebadi ging (ze had het jaar ervoor de Nobelprijs voor de Vrede gekregen). Niet alleen was de cartoon goed uitgevoerd maar het ging over onderwerpen als vrijheid van expressie en politieke moed die ons aan het hart gingen.

Vorige week vrijdag zag ik Eppink op tv met Sophie in ’t Veld van D66 in ‘Nieuwsuur’ debatteren. Op een gegeven moment werd de FvD-lijsttrekker met een oude uitspraak geconfronteerd: “Uiteindelijk is Europese integratie het beste dat Europa in zijn eeuwenlange geschiedenis is overkomen, omdat zij werkt met de wet, niet met het wapen”. 

Dankbaar

Ik nikte opgetogen en tevreden voor mijn toestel. Laat me weer oubollig zijn en vrijuit zemelen over dat oogverblindende kroonjuweel dat verenigd Europa ons al bijna 75 jaar schenkt: vrede. Dat ik al die schrijfjaren in herhaling val, maakt mij niets uit: dit met bloed doordrenkte continent beleeft sinds het einde van WOII een uitzonderlijke en historische periode van welzijn en vrede. De Europese Unie en haar voorgangers kunnen we niet dankbaar genoeg  zijn voor het feit dat wet boven wapens werd gesteld.

Hoewel ik me er ook van bewust ben dat de irritante bemoeienis, de arrogantie, de dubieuze democratische besluitvorming, het misplaatste autoritarisme en het meten met twee maten (Hongarije wel straffen maar Spanje niet) van diezelfde EU om grondige hervormingen schreeuwt. En dat cruciale soevereiniteit die met identiteit vervlochten is, niet bij de lidstaten mag worden weggenomen: op het terrein van immigratie en asiel is het niet aan Brussel om aan de bevolkingssamenstelling van de aangesloten naties te sleutelen.

Maar afgelopen vrijdag was ik getuige van een draai van de man die niet zo lang geleden de Europese integratie aanprees. Als FvD-lijsttrekker stelt hij nu een referendum voor om eventueel tot een nexit te komen. Weg met die beschermende wet tegen wapens. Dit druist in tegen wat Eppink de laatste jaren heeft geschreven. Bijvoorbeeld dat bij uittreding van Nederland de 120 miljard euro export naar de EU en de 1,5 miljoen banen die hiermee gemoeid zijn ‘op het spel’ zouden komen te staan. Eppink zegt nu, om zijn draai goed te praten, dat hij wegens de huidige federale neiging van Brussel van mening is veranderd. Maar ik vrees dat zijn draai vooral door zijn politieke baas Thierry Baudet is afgedwongen. Daarom ook bleef ik vrijdag met deze vraag zitten: wil de echte Derk-Jan Eppink opstaan?

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden