Column

Wij zijn zo joods-christelijk als het maar kan

Beeld Trouw

Na het chanoekafeest en met nog enkele dagen te gaan voor Kerstmis, zijn we thuis met de dag joods-christelijker aan het worden. 

Nu moet je met deze formulering goed oppassen. Op aandrang van oud-linkse controleurs en identiteitsprogressieve censoren is het nu bon ton om de taal permanent om te woelen. Allochtonen zijn nu ‘mensen met een migratieachtergrond’ geworden, illegalen moet je ‘ongedocumenteerden’ noemen, blank is ‘wit’ en slaven zijn ‘tot slaaf gemaakte mensen’. Weldra zal de Coentunnel misschien de Oentunnel worden. Maar wat doen we dan met ‘joods-christelijk’? 

Er is nog geen ersatz om de formule definitief te vervangen en wie het toch in zijn hoofd haalt om deze woordencombinatie te gebruiken, is op zijn minst wereldvreemd en defensief ingesteld met als doel De Ander uit te sluiten. Wie dan van een in Europa gewortelde joods-christelijke beschaving spreekt, moet minstens een kleine führer zijn en de naakte Baudet verafgoden. Ja, ja, rabbi Jezus van Nazareth was een joodse profeet en het eerste deel van de Bijbel dat in het Hebreeuws is geschreven, is in feite de Tenach, het heilige boek van het jodendom. Maar verder?

Tot op het bot

Verder zijn we thuis tot in onze tenen joods-christelijk. Ja, het zit in ons DNA: joods-christelijk tot op het bot. Basaal, primair en fundamenteel joods-christelijk. En wie probeert onze identiteit, onze heilzame en lieflijke osmose te ontkennen, krijgt de roe en mag naar Spanje. En dit voor een stel dat niet gelooft maar een diep besef heeft van geschiedenis, cultuur, tradities en rituelen. Ja sorry, we zijn ook dol op die talrijke landschappen waar kerktorens domineren en opgelucht bij het passeren van een synagoge, wanneer die door voldoende politiewagens wordt beschermd. 

Mevrouw Ephi draagt sinds een eeuwigheid een glinsterende davidster om haar nek zoals ik sinds een paar jaar (weer) een kruisje draag. Als de tijd is gekomen post ze op haar facebookpagina leuke foto’s om haar al vrienden een ‘Hag hanouka sameah’ te wensen en ik steek op mijn beurt met plezier de zeven kaarsen van haar menora aan, die zevenarmige joodse kandelaar. Verder?

Joods-christelijk

Verder tuigt ze onze kerstbomen ieder jaar met liefde op en zal ze me aanstaande maandag vergezellen om de nachtmis bij te wonen. We hoeven dus niet (meer) gelovig te zijn om te beseffen waar onze wortels liggen, hoe bloederig deze ‘roots’ in het verleden ook zijn geweest. We zijn dus hartstikke joods-christelijk thuis en sluiten niemand uit die een ­andere traditie, cultuur of religie aanhangt. Maar aan semantische censuur en modieus correcte trends hebben we een broertje dood. 

En nu dat die bijzondere nacht in aantocht is, wensen we iedereen dezelfde vrolijke standvastigheid toe. In het bijzonder de Nedermarokkaanse acteur Nasrdin Dchar, die vorige week vanuit zijn eigen gemeenschap ‘tot op het bot werd beledigd’ en een lawine aan ­vervloekingen op zijn computer kreeg. Zijn crime? Hij had een foto op Instagram geplaatst waarop hij als moslim naast zijn eigen kerstboom stond.

Drie keer per week schopt Sylvain Ephimenco in Trouw heilige huisjes omver. Lees meer columns op trouw.nl/ephimenco.

Lees ook:

Waarom we wel degelijk van een joods-christelijke traditie kunnen spreken

Dat religies niet meer dan een doorgeefluik zijn geweest klopt niet, schrijft bijbelwetenschapper Sam Janse.

Christenen en joden horen er in de ‘joods-christelijke cultuur’ van de PVV niet bij

Wat heeft de PVV met de joods-christelijke cultuur? Ernst van den Hemel van het Meertens Instituut ploos 110.000 tweets uit. Conclusie: de christen of jood hoort er eigenlijk niet bij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden