Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wij boeren klagen, maar zijn meesters in aanpassen

Opinie

Han Fleuren

Perenbomen bij een fruitboomgaard. © Jorgen Caris
Opinie

Die droge, hete zomer was als boer best door te komen, schrijft Han Fleuren, vruchtboomkweker te Baarlo. Want boeren zijn meesters in het aanpassen.

Regeringsleiders, een enkeling uitgezonderd, maken zich druk over de smeltende poolkappen en de stijgende zeespiegel. Het koraal van het Great Barrier Reef in Australië is in enkele jaren voor zestig procent verbleekt door de stijging van de watertemperatuur.

Lees verder na de advertentie
Wij hebben deze zomer een Tesla X verstookt aan extra dieselkosten om de be­re­ge­nings­pom­pen te laten draaien

Op ons bedrijf hadden wij in mei een heuse tornado over een van de percelen. Deze zomer overtreft die van 1976 qua droogte en temperaturen. We merken als mensen van de natuur dat het al een tijdje verandert. Voor de een beter en voor de ander slechter. Het is niet anders en we zullen het ermee moeten doen.

Klagen hoort bij boeren, volgens een gezegde.

Aanpassen

Ik denk eerder dat juist aanpassen bij boeren hoort. Waar wetenschappers en politici praten, rekenen en vergaderen over het klimaat, moeten boeren direct tot actie overgaan. Zijn de droogte en de hitte ondraaglijk? Dan gaan we beregenen of bedruppelen. Soms om te koelen zoals in het fruit of bij dieren, maar meestal om de groei erin te houden.

Wij hebben deze zomer een Tesla X verstookt aan extra dieselkosten om de beregeningspompen te laten draaien. Onze medewerkers hebben wekenlang in de hitte moeten werken. In 1976 was het ook droog, maar toen hadden we geen beregeningsputten en pompen. We waren er niet aan gewend.

Inmiddels hebben we ons aangepast en kunnen we tenminste beregenen. Het was en is veel werk en dwingt tot hoge inspanningen, stress voor plant en mens.

We mogen niet klagen

Ik besef echter ook dat we blij moeten zijn dát we mensen hebben die het beregenen uitvoeren. Dat we putten hebben kunnen boren. Dat waterschappen het water beheren en niet zomaar laten weglopen. Dat we in een land leven waar het geregeld wordt. Dat we nog voedsel kúnnen produceren. Dat onze mensen in de hitte hebben doorgewerkt met een tropenrooster. We mogen niet klagen.

Onze kwekerij staat er groen en fris bij. Het onkruid is grotendeels onder controle. Het had slechter gekund. Voor diverse collega agrariërs was beregenen helaas geen optie vanwege de te hoge kosten en vaste prijsafspraken. Al met al een bijzondere zomer tot nu toe. Niet makkelijk, maar we hebben ons weer aangepast. Is dat eigenlijk niet waar we echt goed in zijn?

Dankbaarheid is daarom het gevoel wat overheerst. Dankbaar dát we kunnen klagen en ons aanpassen. 

© Trouw

Lees ook:

De Staat van de Boer: het grootste opinieonderzoek ooit onder agrariërs.

Fipronil-eieren, het melkquotum, bijengif, mestfraude; het agrarisch bedrijf haalt de afgelopen jaren met grote regelmaat de kolommen van de krant, en vaak in negatieve zin. In de debatten die daarop volgen wordt vooral over de boer gesproken, niet mét hem. Volgens Trouw is het tijd die boer eens op te zoeken. Hoe gaat het anno 2018 met hen?

Deel dit artikel

Wij hebben deze zomer een Tesla X verstookt aan extra dieselkosten om de be­re­ge­nings­pom­pen te laten draaien