Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wie van jongeren verlangt dat ze hun telefoon minder gebruiken, moet zelf het goede voorbeeld geven

Opinie

Trouw

© Thinkstock
Commentaar

Ongemerkt is de mobiele telefoon alomtegenwoordig in het moderne leven. Voor kinderen kan dat schadelijk zijn, zo wordt van twee kanten gewaarschuwd. 

Allereerst de Rotterdamse hoogleraar oogheelkunde Caroline Klaver, die erop wijst dat al jaren het aantal kinderen stijgt, die niet meer goed in de verte kunnen kijken. Ze komen te weinig buiten en zitten te lang en te dichtbij kleine schermen zoals dat van de smartphone. Volgens Klaver wordt onderschat wat voor schade dit kan opleveren de eerste twintig levensjaren, waarin de ogen zich nog volop ontwikkelen.

Lees verder na de advertentie

Dat zou iedereen die betrokken is bij kinderen en tieners aan het denken moeten zetten. Ze geeft goed na te leven adviezen voor ouders en scholen. Natuurlijk, het is prettig als een jong kind even geen aandacht behoeft omdat het achter een scherm zit. Maar beperk het tot twintig minuten en ga daarna naar buiten. Hetzelfde geldt voor scholen, die steeds vaker mobiele apparaten integreren in hun aanpak. In de regio Den Haag wordt zelfs geld uitgetrokken om kinderen uit arme gezinnen ook een mobieltje te geven. Dat hoeft allemaal niet schadelijk te zijn, mits het met mate gebeurt.

Complexer is de tweede waarschuwing. Leraren merken dat tieners een steeds kortere spanningsboog hebben. Een boek lezen of wat langer nadenken over een vraagstuk is steeds lastiger. Ook hier krijgt de mobiele telefoon, waar immers tien dingen tegelijk gebeuren en dan ook nog in een razend tempo, de schuld.

Wat heeft het voor zin wanneer ouders hun kinderen wijzen op het mobieltje, terwijl ze zelf nog snel even de werkmails checken

Plicht

Deels is dit een generatiekwestie. De leraar is uiteraard al wat ouder en die onderschat waarschijnlijk hoe creatief en flexibel juist de nieuwe zap-generatie is. De boekenwijsheid van de oudere generatie kan binnen een minuut ter discussie staan omdat de tiener heeft gegoogeld. Goed onderwijs maakt daarvan gebruik. Maar tegelijkertijd: die oudere generatie heeft wel een plicht om de jongeren enige aandachtsspanne bij te brengen. Ook dit is een taak voor de school.

Maar de leraar kan het niet alleen. Laat iedere middelbare scholier zijn telefoon inleveren aan het begin van de les, is een veel gehoorde oplossing. Zo simpel is het allerminst, helaas. De zap-samenleving is een breed fenomeen en het onderwijs is maar een deeltje van de eventuele oplossing. Wat heeft het voor zin wanneer ouders hun kinderen wijzen op het mobieltje, terwijl ze zelf nog snel even de werkmails checken en hun bankzaken regelen – allemaal vanaf datzelfde verfoeide apparaat – en als volwassenen nogal de neiging hebben van hype tot hype te leven? Van alle kanten wordt jongeren voorgeleefd dat hyperactiviteit de norm is. Wie dat niet aanpakt, kan mobieltjes blijven verbieden tot hij een ons weegt, zonder succes.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees hier meer commentaren.

Deel dit artikel

Wat heeft het voor zin wanneer ouders hun kinderen wijzen op het mobieltje, terwijl ze zelf nog snel even de werkmails checken