Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wie duurzaam wil leven moet soms tegen de intuïtie ingaan

Opinie

Irene van Staveren

Irene van Staveren © Maartje Geels
Column

We willen het echt wel goed doen voor het milieu, maar het vlees is zwak. En dan heb ik het niet over het rul gehackt en de gerookte speckjes van de Vegetarische Slager. Maar over de aantrekkingskracht van de meest 'natuurlijke' keuze. We denken al gauw dat als een product 'natuurlijk' is, dat het dan ook wel goed zal zijn voor het milieu.

Weet u nog hoe een paar jaar geleden enkele tankstations trots bio-ethanol aan de pomp verkochten? Daar hoor je niks meer van. Omdat inmiddels duidelijk is geworden dat rijden op benzine uit bijvoorbeeld rietsuiker helemaal niet zo milieuvriendelijk is. Het geeft wel minder CO2-uitstoot. In plaats daarvan word je als voetganger in Brazilië verrast door de Danoontjesgeur die uit de ronkende uitlaten van de stadbussen komt. Maar als het wereldwijde wagenpark over zou gaan op biobrandstof zouden er enorme monoculturen ontstaan ten koste van oerwoud en biodiversiteit. En komen er voedseltekorten. Nee, niet alles wat 'natuurlijk' is, is ook een duurzame optie.

Lees verder na de advertentie
Het is erg lastig om duurzame keuzes te maken als 'natuurlijk' niet altijd de beste optie blijkt te zijn

Het valt ook niet mee voor de welwillende consument en ondernemer die serieus hun ecologische voetafdruk willen verkleinen. Het is fijn dat het nieuwe kabinet serieuze milieuplannen heeft. Maar veel moet toch vooral van onszelf komen, door de keuzes die we maken in consumeren en investeren. En het blijft erg lastig om zulke keuzes te maken als 'natuurlijk' niet altijd de beste optie blijkt te zijn.

Welk gras?

Zo staan in het voetbal de eredivisieclubs voor de keuze tussen echt gras en kunstgras. Ik denk trouwens dat de 'natuurlijke' optie eerder gedreven wordt door modderromantiek dan door milieuoverwegingen, maar dat is een andere discussie. Kunstgras is niet alleen goedkoper maar ook voor het milieu de betere optie, omdat het een circulair product is. Het wordt gemaakt van gerecyclede autobanden en kan na gebruik weer voor een ander doel ten nut gemaakt worden. Terwijl de echte grasmatten in grote voetbalarena's alleen gedijen als er dagelijks vele kilowatturen aan schijnwerperlicht op staan te branden.

Het kiezen voor de duurzaamste optie is ook lastig gaat als het gaat om woningen. Zo denken veel mensen dat een houten huis slechter is voor het milieu dan een stenen huis omdat dat zou bijdragen aan ontbossing. Dus vindt men het nog vanzelfsprekend dat hun nieuwbouwhuis van steen is, misschien wel juist omdat de bouwmaterialen van nature in ons land volop verkrijgbaar zijn: klei, zand en cement. De 'natuurlijke' optie van beton en baksteen wint het dus van de optie die weliswaar ook heel natuurlijk is, maar waarbij men al gauw denkt aan het verdwijnen van bossen.

Meer bos

Hier lijkt de keuze erg ingewikkeld. Maar niet zodra we twee tegenovergestelde trends in ogenschouw nemen. De eerste is dat er de afgelopen decennia steeds meer bos is bijgekomen is in Europa. Zelfs in eigen land. Dat betekent dat er met name in Scandinavië en Oost-Europa grote productiebossen staan die via herbeplanting zichzelf in stand houden of zelfs uitbreiden.

De tweede trend is dat wereldwijd bouwmaterialen uitgeput raken. Dat betekent dat zand en klei op steeds kwetsbaardere plekken gewonnen moeten worden, met steeds grotere milieurisico's. Aangezien wij al voor de helft onder de zeespiegel liggen, lijkt het niet erg verstandig om dat spul hier van de grond te blijven schrapen.

Een houten huis dus, met een kunstgrasveldje erachter en vegetarisch vlees op de barbecue - het is natuurlijk wel even wennen.

Lees meer columns van Irene van Staveren

Deel dit artikel

Het is erg lastig om duurzame keuzes te maken als 'natuurlijk' niet altijd de beste optie blijkt te zijn