De vraag van monic

Wie draait de kiloknaller de nek om?

Monic Slingerland Beeld Trouw

Was het een Comfort kip? Of misschien een Goed Nest kip, een Gildehoen of, wie weet, een Kip van Morgen? Ze hebben prachtige namen, de kippen die verpakt en wel, in delen soms, in de schappen van de supermarkt liggen, klaar voor pan en bord.

De stichting Wakker Dier zet zich al sinds 1997 in voor betere leefomstandigheden voor dieren die bestemd zijn voor de voedingsindustrie. Varkens, koeien, eenden en kippen die uiteindelijk door mensen opgegeten worden hebben alle recht op ruimte en frisse lucht. Geen kistkalveren of plofkippen meer.

De acties van Wakker Dier hebben wel effect, maar niet zoveel als veel dierenliefhebbers willen. Weliswaar verkopen supermarkten niet veel plofkippen meer, maar het is ook weer niet zo dat het nu een en al scharrelkip is in de schappen. De opvolgers van de plofkippen hebben fraaie namen gekregen, maar de verbetering van hun bestaan bestaat er slechts uit dat ze iets minder hard groeien en dus ook iets langer leven. O ja, en omdat ze zich in hun toch al zo korte leven ook vervelen, krijgen ze strobalen om mee te stoeien.

Taal is een belangrijk instrument om dierenwelzijn te bevorderen. Plofkip, kiloknaller, het zijn woorden die de consument aan het twijfelen kunnen brengen. Kun je nog met goed fatsoen smakelijk een stuk kiloknallervlees verorberen? Wakker Dier besteedt jaarlijks zo’n 4 miljoen euro om de consument te verleiden, vlees met een goed keurmerk te kopen of, liever nog, minder vlees te eten. Dat laatste lukt nauwelijks.

Ondanks dat het ingeburgerd lijkt om een aantal dagen per week geen vlees te eten, is de vleesconsumptie onveranderd hoog. Nederlanders eten nog steeds evenveel kip, varkensvlees en rundvlees. Alleen wel vaker met een keurmerk, dankzij het aanbod van de supermarkten.

Maar niet vaak genoeg. Er is dus meer nodig. D66-Tweede Kamerlid Tjeerd de Groot stelde eind vorig jaar een Kamervraag over een verbod op ­kiloknallers. Met deze term wordt een goedkope aanbieding van vlees bedoeld, die supermarkten in hun folders aanprijzen. Je zou denken dat met de groeiende bekommernis om de leefomstandigheden van dieren die leven om opgegeten te worden, de kiloknaller vanzelf uitsterft. Het tegendeel is waar. De ­‘kiloknallermonitor’ van Wakker Dier laat zien dat het aantal stuntaanbiedingen van vlees door supermarkten sinds 2015 met 28 procent gestegen is.

Een verbod op het stunten met vlees zou ertoe moeten leiden dat de producenten ervan meer geld overhouden om te investeren in stallen of hokken. En als het vlees iets duurder wordt, gaat de consument er wellicht wat minder van kopen. Maar minister Carola Schouten van landbouw, natuur en voedselkwaliteit voelt niet voor een verbod op kiloknallers. Juridisch is het lastig. En dan nog is de vraag of het doel – betere leefomstandigheden voor dieren – ermee bereikt wordt, want Nederland exporteert veel kippe- en varkensvlees. Daarmee ligt het lot van kippen, varkens en runderen in handen van ons, de consumenten. We moeten zelf kiezen, de ­minister gaat dat voorlopig niet voor ons beslissen.

Vindt u het terecht dat er geen verbod op kiloknallers komt?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12.00 uur naar ­lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. 

Monic Slingerland is chef opinie van Trouw.Elk weekend stelt ze een vraag aan de lezers, op woensdag verschijnt een selectie van de antwoorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden