Brief van de hoofdredactie

Wel of geen verslaggever sturen? Een lastige kwestie

Beeld Maartje Geels

We stuurden deze week een verslaggever naar de Enschedese wijk Dolphia waar een Syrisch gezin werd belaagd en we stuurden aanvankelijk geen verslaggever naar de bezetting van een varkenshouderij in Boxtel. In beide gevallen waren we achteraf niet tevreden.

Het sturen van verslaggevers naar een incident in binnen- of buitenland is altijd een afweging op basis van de mogelijke impact van het nieuws (dat vooral) en de beschikbaarheid van redacteuren om af te reizen. Valt er aan het onderwerp meer toe te voegen, uit te leggen of te onderzoeken dan het ANP al heeft gedaan? Kan dat vanaf de redactie of moeten we ter plekke zijn voor een reportage of naspeuringen?

Deze vragen zijn vrijwel dagelijks aan de orde bij de ochtendvergaderingen van de redactie of als er zich onverwacht nieuws aandient. Maar zo’n beslissing heeft ook consequenties. Als je iemand ergens op afstuurt, kan er iets anders niet gedaan worden. De chef verslaggeving en de chef dag (de coördinator van al het nieuws) hopen natuurlijk dat hun inschatting een verhaal oplevert.

Vanzelfsprekend zal de verslaggever zijn of haar uiterste best doen om met een goed, relevant verhaal te komen. Zo vertrok Gert-Jan Rohmensen naar Dolphia in Enschede voor een reportage over het vluchtelingengezin dat belaagd werd, waarschijnlijk (wat toen nog niet duidelijk was) door buurtbewoners. Hij stuitte in de wijk op een muur van stilzwijgen. Woordvoerders van politie en gemeente wilden wel zeggen dat er een fikse ruzie was geweest, maar over de achtergronden wilden ze niets vertellen.

Zijn reportage verscheen paginagroot in de maandagkrant, voorzien van twee foto’s. Hij schetste de sfeer in de wijk, sprak een man die het gezin kende, maar over het hoe en waarom bleef het speculeren. De conclusie van de redactievergadering op maandagochtend was dat dit verhaal, ondanks de inzet van de verslaggever, te weinig had opgeleverd om een hele pagina in de krant te rechtvaardigen. Het perspectief was ’s avonds overigens anders toen de burgemeester in de gemeenteraad verklaarde dat het Syrische echtpaar inderdaad door buurtbewoners uit hun huis was gehaald en ernstig was mishandeld. Aanleiding was een ruzie tussen kinderen.

Meat the Victims

Diezelfde maandag hebben we lang getwijfeld of we een verslaggever moesten sturen naar de varkenshouderij in Boxtel die bezet was door activisten van een voor veel mensen nieuwe protestorganisatie, Meat the Victims. We kenden deze club niet en we wisten ook niet hoe het nieuws zich zou ontwikkelen. Dus we besloten niemand te sturen en het nieuws vanaf de redactie te volgen. Aan het einde van de middag en het begin van de avond togen boze boeren en buurtbewoners naar de varkenshouderij, waardoor er een grimmige sfeer ontstond. De ME ontruimde later op de avond de bezette stallen en arresteerde tientallen activisten.

Hoewel we de volgende ochtend een groot nieuwsbericht op pagina drie hadden, voorzien van een foto, was de conclusie toch dat we er een verslaggever heen hadden moeten sturen. Op woensdag blikten we over twee pagina’s terug op deze actie van Meat the Victims, met onder andere een reportage van correspondent Orkun Akinci. Qua verhalen heeft u alles kunnen lezen en wellicht ook niets gemist in onze berichtgeving.

Maar in een 24-uursbedrijf, wat een krant is, worden continu beslissingen genomen door een reeks mensen en achteraf – als het stof is neergedaald – stellen we soms vast dat het net iets beter had gekund. 

Hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft in zijn wekelijkse brief over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden