ColumnSylvain Ephimenco

Wees een beetje creatief als je de saaiheid wil doorbreken

De eerste vaccinatie-dag in Nederland heeft onder grote belangstelling van de buitenlandse pers plaatsgevonden. Het schijnt dat we de risee zijn geworden van het uitheemse journaille, dat rept van ‘vaccinatie-fiasco in de polder’ (Duitse DPA).

Ja, we zijn de laatste in Europa. Nou en? In Nederland stromen de brede rivieren meestal traag door oneindig laagland. Misschien is het ook de schuld van corona-moeheid en een driftige hang naar een terugkeer richting het oude normaal. Zie maar hoe tegelijk met deze eerste prik in de schouder van zorgmedewerker Sanna (mens sana in corpore sano) de jongens en meisjes van Extinction Rebellion woensdag tekeergingen in Den Haag (vijftien arrestaties) en de ramen van het ministerie van economische zaken en klimaat bekladden met leuzen tegen de fossiele industrie. Opdat we niet vergeten dat achter deze sanitaire crisis zich nog steeds een klimaatcrisis verschuilt.

Het oude normaal kreeg ook meer allures met de terugkeer van de beeldengekkies: woensdag maakte de gemeente Hoorn bekend dat die aangifte gaat doen tegen de leden van het clubje ‘We Promise’ die de straat bij een standbeeld van J.P. Coen hebben beklad. Nu weet ik ook wel dat een lockdown niet bevorderlijk is voor innovatie. Door gedwongen opsluiting worden je hersenen tam en week. Maar ik had meer originaliteit in de gekalkte leuzen verwacht dan: ‘Weg met J.P Coen’.

Een nieuw religieus begrip

Formeel is J.P. Coen al bijna vier eeuwen ‘weg’. Om exact te zijn sinds de nacht van 20 op 21 september 1629, toen hij in Batavia aan een acute gastro-enteritis overleed. Je kunt spoken uit een ver verleden natuurlijk altijd najagen en hun standbeelden bekladden, maar het bestrijden van een virus dat je samenleving en economie op hun kop zet, lijkt me toch actueler. En als je toch door de pandemiesaaiheid heen wil breken, probeer eens een beetje creatief te zijn en opbouwend aan een ‘nieuw normaal’ te werken.

Maar daarvoor moet je wel in het buitenland zijn. In de VS bijvoorbeeld, waar het Amerikaanse Republikeinse Congreslid Emanuel Cleaver een nieuw religieus begrip introduceerde. Deze Afro-Amerikaanse methodistische predikant voegde aan het einde van zijn openingsgebed, op de eerste dag van het nieuwe Congres, aan het traditionele ‘amen’ ook het door hem verzonnen ‘a-woman’. Een manier om een gebed meer genderactueel te beëindigen. Op de site Kerknet.be van de Vlaamse katholieke kerk vonden ze de vondst ‘een onzinnige mengelmoes van klanken uit verschillende talen’. Volgens een professor Hebreeuws die Kerknet citeerde, verwijst ‘amen’ niet naar een geslacht maar betekent het ‘het is waar’ of ‘zo zij het’: “Al in de oudheid gebruikten Israëlieten de term amen tijdens plechtige ceremonies om hun instemming te betuigen met de waarheid van wat er werd gezegd”.

Geconfronteerd met een storm van kritiek zei predikant Cleaver dat hij alleen erkenning had willen geven voor het recordaantal vrouwen in het nieuwe Congres. Hij beschuldigde zijn critici te zijn ‘bevuild door egoïsme, geperverteerd door vooroordelen en ideologie’. Amen!

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden