OpinieOuderenzorg

We zijn al zo lang boos over de behandeling van ouderen

Wordt het niet eens tijd om met lege verpleeghuisbedden op het Malieveld te gaan demonstreren tegen de slechte manier waarop de zorg voor ouderen is geregeld, vraagt Paul Huber, lezer te Den Haag, zich af.

Voordat corona ons land aandeed, maakten we ons al langer druk over de deplorabele staat van zorg voor een van de grootste en meest kwetsbare groepen van onze samenleving. Onze vaders, moeders, opa’s en oma’s die afhankelijk zijn van professionele hulp, of ze nu zo lang mogelijk thuis wonen of uiteindelijk toch – voor intensieve zorg – in een verzorgings- of verpleeghuis.

Waar ging dat ook alweer over? Er waren discussies over lange wachtlijsten voor verpleeghuizen, één keer in de week douchen, luiers om of je plas ophouden, die 40 procent van de tijd die opging aan zorgadministratie, en elke dag een andere zzp’er over de vloer om het tekort aan personeel op te vullen voor twee keer de salariskosten van een vaste medewerker.

Betaalbaarheid

Veel van de maatschappelijke verontwaardiging die via actualiteitenprogramma’s, talkshows, radio en zelfs menig boek in de toptien naar buiten kwam, werd vakkundig doodgeslagen wanneer we probeerden oplossingen te vinden. Als beleidsmaker hoefde je alleen maar de vergrijzing te noemen en de betaalbaarheid van de zorg aan de orde te stellen. Dan werd het opeens een complexe discussie waar geen plaats was voor wat boze vaders, moeders, hun dochters of zonen ervan vonden. Deze situatie sleepte zich zo een aantal kabinetten voort. Totdat ook de doorgewinterde politici het maar overlieten aan een commissie met beleidsmakers. Of misschien andersom, gezien de vooral politiek correcte aanbevelingen die hieruit volgden (commissie-Bos, januari 2020). Waren we toen ook al niet boos dat er weer niets zou veranderen?

En toen kwam het coronavirus onze verpleeghuizen binnen. Toen onze duizenden aan corona overleden moeders en vaders niet eens in de statistieken voorkwamen van ons nationale instituut voor volksgezondheid, werd hun positie in onze samenleving ons wel heel erg cynisch duidelijk gemaakt.

Terwijl wij ons zorgen maakten over voldoende wc-papier, trok ons kabinet met het grootste gemak miljarden uit om onze banen en ondernemingen te redden, onze bars, restaurants en kledingwinkels, theaters, musea en openbaar vervoer open te houden.

Eindelijk dan misschien een doorbraak op 20 april? Minister Hugo de Jonge maakt aan de Tweede Kamer bekend dat er 480 miljoen euro wordt uitgetrokken voor de ouderenzorg. Althans, hij schrijft dat het geld is bedoeld om ‘zorgaanbieders in voorkomende gevallen te compenseren indien er sprake is van inkomstenderving op hun Wlz-productie door de coronacrisis’. Die inkomstenderving op de productie van verpleeghuizen, dat zijn onze overleden ouderen. Ze vielen onder de Wet langdurige zorg(Wlz).

Eigen hashtag

Nee, dus weer niet voor de ouderen zelf! Soms zijn ingewikkelde zaken toch heel simpel, daar is niets populistisch aan. We hebben tenslotte allemaal ouders. Allemaal hebben ze jarenlang in Nederland voor ons gewerkt en gezorgd. En de zorg voor hen is inderdaad onbetaalbaar, zoals we dat in dankbaar taalgebruik uitdrukken. Of ze nu hier geboren zijn of niet, een ander kleurtje, geloof of geaardheid hebben. Of ze boer, bouwvakker of verpleegster zijn geweest.

Hebben we echt nog een viraal filmpje op internet nodig? Moeten we soms met al die lege verpleeghuisbedden naar het Malieveld trekken? Kunnen we niet ook een boos bordje voor onze nog levende ouders ophouden na al die andere boze borden op de Dam? Het is toch allang tijd voor hun eigen hashtag.

Lees ook:

Rosalinde Arnoldus mag haar vader nog steeds niet zien: ‘Je voelt je zo machteloos’


Bewoners van veel verpleeghuizen mogen binnenkort meer dan één bezoeker ontvangen. Maar in huizen waar corona woedt, zijn nog steeds nul bezoekers welkom.

Humanitas tegen verpleeghuizen: Ga verantwoord open, maar ga open

Een derde van de verpleeghuizen blijft nog dicht. Ga open voor bezoek, zegt de directeur van Humanitas.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden