Brief van de hoofdredactie

We wisten dat niet iedereen ons de publicatie over Yvon Jaspers in dank zou afnemen

Hoofdredacteur Cees van der Laan. Beeld Maartje Geels

We realiseren ons altijd goed wanneer we tegen een heilig huisje trappen. Toen verslaggever Hans Marijnissen enige weken geleden zijn verhaal af had over de zakelijke belangen van bekende Nederlander en programmamaakster Yvon Jaspers, realiseerden wij ons terdege dat niet iedereen ons de publicatie in dank zou afnemen.

 Immers, Yvon Jaspers is in de ogen van velen de onschuld zelve en inmiddels boegbeeld van de boeren, meer nog dan de traditionele boerenbelangenorganisaties.

'Beste mensen van Trouw', schrijft een boerin uit het Groningse Overschild, 'wat een haat en nijd tegen de boerenstand en tegen iemand die de boeren goed gezind is. Schijnbaar kan en mag dat niet in jullie ogen. Dat gaat nu zelfs zover dat het in de omschrijving van horizontaal nr. 1 van de kruiswoordentest terugkomt. Deze selectieve verontwaardiging van jullie kwetst ons, doet ons zeer en is beschadigend voor mevrouw Jaspers en de agrarische sector.'

We hebben meer van dit soort reacties gekregen en ook ingecalculeerd. Maar dat heeft ons er niet van weerhouden toch dat verhaal over Yvon Jaspers te brengen. Wij hebben daarin, ook vanwege alle vooraf ingeschatte gevoeligheden, zeer zorgvuldig geopereerd. Als eerste is al op 20 juni aan mevrouw Jaspers om een interview gevraagd - en helaas is dat afgewezen. Tussen Marijnissen en de KRO is steeds contact geweest. Mevrouw Jaspers was de hele zomer op de hoogte van de vragen en wist dat die door een woordvoerder van de KRO waren beantwoord. Ze had al die tijd ook zelf contact op kunnen nemen met ons, maar koos ervoor om dat niet te doen.

Interviewverzoek afgewezen

Dat gebeurde pas daags voor de geplande publicatie, toen alles al klaar stond. Geduld heeft ook zijn grenzen. Ik heb haar na de publicatie persoonlijk gevraagd zich door ons te laten interviewen of een ingezonden brief te sturen, maar daar is ze tot nu toe niet op ingegaan.

Vanzelfsprekend realiseren wij ons dat het publiceren van zo'n verhaal haar midscheeps treft. Plotsklaps ligt zij onder vuur van onder meer het Commissariaat van de Media. Aan de andere kant heeft zij de ruimte gekregen te reageren en beschikt zij als bekende Nederlander ongetwijfeld over een groot netwerk in Hilversum om haar verhaal te doen in een of ander tv-programma, buiten deze krant om.

Een vergelijkbare situatie deed zich voor naar aanleiding van onze verhalen over Shell. Deze multinational was jarenlang de trots van menig Nederlander. We schreven hoe ze zich probeerden te ontworstelen aan de aansprakelijkheid inzake de aardbevingen in Groningen. Hoe ze samen met Unilever het voor elkaar kregen af te komen van de heffing op dividend en hoe ze een deal sloten met de Belastingdienst die waarschijnlijk wettelijk niet kon.

Het ooit zo trotse imago van deze multinational ligt ineens aan duigen, en bepaald niet alleen door onze verhalen.

Verifieerbare bronnen

Tegengeworpen zou kunnen worden dat wij als krant makkelijk praten hebben. Prijsschieten op mensen en bedrijven die zich niet kunnen verweren. Maar zo werkt het niet, de gang naar de Raad voor de Journalistiek of naar de rechter is tegenwoordig snel genomen. Onze berichtgeving moet gebaseerd zijn op feiten en verifieerbare bronnen. En waar dat niet kan, moeten we ons verantwoorden. 'Gevoelige' verhalen gaan tegenwoordig standaard langs de jurist.

Dit dwingt ons tot uiterste zorgvuldigheid en soms - tot eigen frustratie - grotere terughoudendheid dan we zouden willen.

Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden