We hebben vluchtelingen aan onszelf te danken

Winnaar van de Nobel vredesprijs, Malala Yousafzai, bezoekt met haar vader een vluchtelingenkamp in Jordanië. Beeld ap

Zo lang wij te weinig doen tegen armoede en oorlogen voeden in arme landen, blijven de immigranten aanspoelen op onze kusten, stelt Simone Filippini van Cordaid.

De VN-vluchtelingenorganisatie presenteerde onlangs een rapport over gedwongen verplaatsing. Nooit eerder waren er zoveel gezinnen die huis en haard moeten ontvluchten door gewapend conflict: 59,5 miljoen vluchtelingen rennen voor hun leven en overleven in kampen. Terwijl Libanon, Turkije en Jordanië zich van hun beste kant laten zien en miljoenen een veilige haven bieden, is Europa politiek verlamd: het verdedigt koortsachtig zijn grenzen door hulp te weigeren aan mensen in nood. Maar zonder politieke wil en budget om armoede te bestrijden in fragiele landen, zullen militair geweld en politieke discussies Europa niet beschermen.

Millenniumdoelen
Op verschillende manieren hebben we allemaal zelf geïnvesteerd in het geweld en de vluchtelingenstroom die onze kant op komt. Met ons belastinggeld. Gewapende conflicten kosten 13,4 procent van het wereldwijde bruto binnenlands product, ofwel een bedrag zo groot als de gecombineerde economieën van Brazilië, Canada, Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

Het duurde jaren om de Millenniumdoelen te smeden, gericht op armoedebestrijding. En nóg eens jaren om tot de conclusie te komen dat wij, als internationale gemeenschap, niet in staat zijn om onze beloftes na te komen. In conflictlanden is bijna geen enkel Millenniumdoel bereikt.

Nachtmerrie
Intussen gaan de oorlogen gewoon door. Geïndustrialiseerde economieën helpen mee aan de financiering van de slagvelden. Wereldwijd betalen belastingbetalers veel meer voor oorlog, defensie en wapenhandel dan voor ontwikkeling en vredesinitiatieven. Acht van Europa 's grootste levensverzekeraars en pensioenfondsen hebben 6,8 miljard euro belegd in wapenhandel met corrupte regimes. Onze sociale zekerheid is andermans nachtmerrie.

Conflicten laaien op in gebieden waar mensenrechten met voeten worden getreden en de autoriteiten eerder een bron van angst zijn dan van bescherming. In 2030 leeft naar schatting twee derde van 's werelds armste bevolking in door conflicten geteisterde gebieden. Niets houdt deze mensen tegen om de hel te ontvluchten en hoop te zoeken op de kusten van de goed beschermde medemens.

Zo lang wereldleiders deze fragiliteit niet aanpakken, zo lang belastingbetalers deel zijn van politieke systemen die vooral militaire oplossingen zoeken voor crises, moeten we niet verbaasd zijn dat vluchtelingen bij ons aanspoelen.

Voorkom gebroken beloftes
Om de klus van de Millenniumdoelen af te ronden, komt de internationale gemeenschap met de Sustainable Development Goals, om extreme armoede in één generatie de wereld uit te helpen. Om te voorkomen dat deze SDG's niet weer uitmonden in gebroken beloften, moet armoede worden bestreden in het hart van kwetsbare, door conflicten geteisterde gebieden. Zelfs als dit betekent dat je investeringen soms letterlijk in rook opgaan.

Deze week komen wereldleiders bijeen in Ethiopië, om te onderhandelen over de financiering van de ontwikkelingsagenda na 2015. Cordaid vindt dat financieringsmechanismen moeten worden opgezet om de stem van vrouwen en jongeren in nationale beleidsvorming te promoten. Er moeten bovendien meer investeringsfondsen komen voor ondernemers en kleine boeren in conflictgevoelige gebieden. Zij zorgen voor werkgelegenheid en voeden de miljoenen te midden van het geweld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden