Column

Wat meer feestvreugde om Suze Groeneweg is op zijn plaats

Beeld Maartje Geels

In de Verenigde Staten heeft Steven Spielberg al grote plannen rond honderd jaar vrouwenkiesrecht. Hij komt met een film of tv-serie, mogelijk voor Netflix, uit te zenden in 2020, als de VS vieren.

In Groot-Brittannië zit de feeststemming er ook al goed in. Daar is het dit jaar al zover. Laat het maar aan de Britten over om honderd jaar vrouwenkiesrecht te vieren. Tienduizenden vrouwen (én mannen) liepen deze zomer mee in feestmarsen in Schotland, Engeland en Wales, gekleed in de kleuren van de ‘suffragettes’, wit paars en groen. De grafstenen van jonge vrouwen die streden voor gelijke politieke rechten, worden versierd met bloemen. Landhuizen van adellijke dames die voorop gingen in de strijd, zijn opengesteld. De BBC zendt documentaires uit. In het Britse Lagerhuis kunnen bezoekers zien hoe vrouwen eeuwenlang werden geweerd uit het parlement, en slechts door een ventilatiekoker op zolder naar debatten mochten luisteren.

Kijk, dat is een feest. Zo pak je dat aan, als je een grote mijlpaal wilt vieren, in een tijd waarin de gelijke rechten van mannen en vrouwen worden gezien als één van de fundamenten van de vrije westerse samenleving.

In Nederland had ik ook al wat meer feestvreugde verwacht. Weliswaar is het echte eeuwfeest in Nederland pas volgend jaar. Maar ook dit jaar valt er al iets te vieren. Het is precies honderd jaar geleden dat de eerste vrouw in de Tweede Kamer werd gekozen. In 1918 kwam er passief kiesrecht, in 1919 mochten alle vrouwen ook zelf naar de stembus.

Misschien komt het doordat die eerste vrouw in de Tweede Kamer ‘maar’ een simpele schooljuf was, dat haar naam zo weinig bekend is. Suze Groeneweg krijgt later deze maand een klein standbeeld, voor het eerst. Het wordt onthuld op 17 september, in de Tweede Kamer, waar een van de vergaderzalen al jaren haar naam draagt.

Er is wel een mooie, kleine expositie over Suze Groeneweg. Die kwam met moeite tot stand. Samensteller Christa van Zeggeren moest bij nul beginnen. “Er was niets.” De expositie is te zien bij Prodemos, tegenover het Binnenhof. Geen boek is er eerder over Groeneweg geschreven, geen onderzoek gedaan. Met veel speurwerk is de eerste vrouw in het parlement alsnog recht gedaan. Er zijn geluidsfragmenten teruggevonden, haar (fameuze) optredens in de Kamer zijn voor het eerst gedocumenteerd. Zelfs de hutkoffer is opgespoord waarmee Suze Groeneweg naar Amerika reisde, om te spreken over haar missie: betaald zwangerschapsverlof en het recht voor gehuwde vrouwen om te mogen werken. O ja, ook vond ze dat vrouwen burgemeester of minister konden zijn.

Al die dingen danken we aan het feit dat een eenvoudige onderwijzeres de Tweede Kamer er decennia lang over aan het hoofd zeurde.

Dat vraagt om feestgedruis.

Wilma Kieskamp, politiek redacteur, is in de zomerweken een van de vervangers van Stevo Akkerman en Sylvain Ephimenco. In dit dossier vindt u alle columns die zij deze zomer schrijft.

Lees ook:

Naomi Smits gaat met zwangerschapsverlof. Loslaten kost haar enige moeite

"Juf?" Met een betraand gezicht staat Ava bij mijn bureau. Als ik haar vraag wat er is, antwoordt ze: "Nou, ik heb best wel zin om naar groep 4 te gaan, maar ik ga jou zo missen!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden