Column

Wat is er nou erg aan moslimscholen?

Islamitische basisschool Al-Siddieq in Zeeburg, Amsterdam. Beeld anp

Niet lang geleden viel in de Amsterdamse krant Het Parool te lezen dat moslimkinderen meer dan eens worden geweigerd op basisscholen waar andere kinderen wél werden toegelaten. Niet dat het ouders recht in het gezicht werd verteld: "Mevrouw, op deze school willen we liever geen moslims". Nee, er werd hun verteld dat de school al vol zat, of dat er hele leuke zwarte scholen in de buurt zijn.

Dat verhaal bevestigt wat ik zelf meemaakte, of eigenlijk een vriendin, hoewel ik haar verhaal destijds niet geloofde. Toen een oecumenische school in mijn buurt de deuren sloot moest zij - moslima met hoofddoekje- voor haar zoontje een andere basisschool zoeken. Ze koos voor de witte school waar ook mijn kinderen zaten, want zij en haar man doen hun best hun kinderen te laten omgaan met Nederlandse kinderen.

Omdat ik de kinderen in kwestie ken, kan ik u verzekeren dat het hier gaat om slimme, lieve en nieuwsgierige exemplaren. Toch was er voor Aboebakr geen plaats. Een week later bleek een kind met een Hollandse naam wél welkom. Dat vertelde ze me. En dat vond ik dus moeilijk te geloven. Mijn vriendin is met haar zoontje naar een zwarte school gegaan, met veel meer Marokkaanse kinderen.

Vrijheid, zelfstandigheid en ruimdenkendheid
Een ander interessant bericht, uit heel andere bron. Uit het proefschrift van Bram Mellink - zo meldt het blad van de Universiteit van Amsterdam - blijkt dat de individualisering in Nederland paradoxaal genoeg juist tot groepsvorming heeft geleid. Mellink onderzocht debatten over de inrichting van het Nederlandse onderwijs sinds 1945. Wat blijkt? In hun pogingen van Nederlandse kinderen autonome individuen te maken, schiepen onze onderwijsinstellingen onbedoeld juist een hechte groepscultuur - van individualisten. Vooral migranten waren daar de dupe van. Zij werden continu aangespoord net zo autonoom te denken als Nederlandse klasgenootjes. "Het emancipatieproces van de nieuwkomers was pas voltooid als zij de waarden van vrijheid, zelfstandigheid en ruimdenkendheid omarmden, als ze werden zoals wij."

Nu ben ik persoonlijk erg voor die waarden; als kind van de jaren zestig ben ik er mee opgevoed. Ook heb ik de indruk dat zo'n klimaat voor álle kinderen het beste is en dat het de verschillen tussen hen het meeste recht doet. Maar het kan nooit kwaad je eigen overtuigingen eens van buitenaf te bekijken. En dan zul je moeten erkennen dat ook aanhangers van het geloof in vrijheid en zelfstandigheid anderen kunnen buitensluiten. Soms gebeurt dat in de vorm van goedbedoelde adviezen. Soms in de onuitgesproken, maar nog steeds wijdverbreide aanname dat je als moslim eigenlijk nooit een echte vrije Nederlander kunt worden.

Zolang scholen niet in staat zijn ook moslimleerlingen een plaats te bieden waar ze worden gerespecteerd - ik zeg niet dat dat altijd makkelijk is - zal er behoefte blijven aan moslimscholen. En tot die tijd verdienen de gedupeerde kinderen van het schandalig falende Ibn Ghaldoun een alternatief. Zoals kinderen van orthodoxe joden, bevindelijke christenen en libertijnse creatievelingen ook nog steeds hun eigen scholen hebben. Omdat ze daar rustig zichzelf kunnen zijn.

 
Zolang scholen niet in staat zijn ook moslimleerlingen een plaats te bieden waar ze worden gerespecteerd, zal er behoefte blijven aan moslimscholen.
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden