Commentaar

Wat er op het Haagse stadhuis gebeurde, is een klap voor de lokale democratie

Den Haag kreeg deze week te maken met twee crises tegelijkertijd. Bij twee wethouders werden huiszoekingen gedaan en werden hun werkkamers op het gemeentehuis doorzocht in verband met een verdenking van corruptie. Een raadslid van Groep De Mos staat ook onder verdenking.

Gisteren verscheen daarnaast een vernietigend rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid naar de oorzaken van de enorme vonkenregen vanaf het Scheveningse strand tijdens de laatste jaarwisseling. De verdenking tegen vertegenwoordigers van Groep de Mos leidde al tot de val van de coalitie in Den Haag, terwijl burgemeester Pauline Krikke naar aanleiding van de gebeurtenissen tijdens de jaarwisseling – vergeef de beeldspraak – zwaar onder vuur ligt.

In ieder geval is het uiteenvallen van de Haagse coalitie niet meer dan terecht. Groep De Mos trachtte aanvankelijk na de actie van de politie en het Openbaar Ministerie te redden wat er te redden valt door akkoord te gaan met de beslissing de twee wethouders op non-actief te stellen, hangende het onderzoek. Het is echter een illusie te denken dat iets dergelijks zou kunnen werken. Wat is de status van een wethouder die op non-actief is gesteld, en wat is op zo’n moment de slagkracht van een college nog waard? De coalitiepartners van Groep De Mos namen een juiste beslissing door de samenwerking met de grootste partij in de Haagse raad op te zeggen. De klacht van die partij dat het hier ging om een politieke afrekening is volkomen onterecht.

‘Ombudsmanpolitiek’ van De Mos

Onderwijl is het diep triest wat er de afgelopen week op het Haagse stadhuis gebeurde. De verdenking van bevoordeling van bepaalde ondernemers door de partij van de twee wethouders is niet alleen ernstig, het is een klap voor de lokale democratie in zijn algemeenheid.

De grote man in de Haagse gemeentepolitiek is sinds een aantal jaar Richard de Mos. Hij ging terecht prat op zijn contacten in Haagse buurten en straten en maakte ook werk van gedane beloften. Tegelijkertijd, of de verdenkingen die momenteel onderzocht worden nu bewezen worden of niet, maakten die contacten De Mos en zijn medestanders zeer kwetsbaar voor oneigenlijke zaken. De Mos liet zijn partij sponsoren door bedrijven en begreep niets van de kritiek dat die banden bevoordeling van die bedrijven in de hand zouden kunnen werken. Hij noemde het zelf ‘ombudsmanpolitiek’. De grens tussen het aanhoren van klachten en eventueel daarop volgend cliëntelisme is zeer vaag.

Daarmee wil niet gezegd zijn dat per definitie politiek à la De Mos tot corruptie moet leiden. Het gevaar is echter groot. Door de affaires is het bestuur van Den Haag voorlopig vooral met zichzelf bezig en niet met effectief lokaal beleid.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden