null Beeld
Beeld

ColumnNaema Tahir

Wat er niet klopt aan series als Bridgerton en The Crown

Naema Tahir

Ik hou van historisch correcte verhalen. Vandaag de dag is er ook een andere optie. Namelijk, dat je het daarmee niet te nauw neemt. Dat je de vrijheid hebt om jouw draai te geven aan de geschiedenis. Het is jouw interpretatie, jouw visie op de vergane werkelijkheid. Of misschien nog nauwkeuriger, zo zie jij de geschiedenis graag.

Neem bijvoorbeeld de Netflix-hitserie The Crown die gaat over het reilen en zeilen van het Britse koningshuis. Er is over The Crown genoeg geschreven. Het is een serie die een loopje neemt met de historische werkelijkheid. Feit en fictie lopen er door elkaar.

Niet erg, vinden veel mensen. Laatst suggereerde fractievoorzitter Segers van de ChristenUnie dat ook. Hij is fan van The Crown. Nadat hij een aflevering heeft bekeken, gaat hij op internet na wat wel of niet historisch correct is. Prima. Want dat is een voordeel: dat mensen uitgebreider de geschiedenis induiken nadat ze iets hebben gezien of gehoord waarvan ze niet weten of het klopt.

Hetzelfde gebeurt met de huidige hit op Netflix, de Amerikaanse kostuumdramaserie Bridgerton.

Ook hier is veel over geschreven, dus ik hou het kort. Bridgerton speelt zich af in het negentiende eeuwse Regency-tijdperk en zoomt in op lieden uit de Londense elite, die op zoek gaan naar geschikte huwelijkspartners. De serie valt alleen al op door de rolverdeling. Je ziet zwarte acteurs in balzalen dansen en dat is volgens historici niet historisch correct. De negentiende eeuwse Londense elite was niet zo divers. In de serie wordt koningin Charlotte, koningin van Engeland in de achttiende eeuw, gespeeld door een zwarte actrice.

Je gaat twijfelen. Was de echte Charlotte daadwerkelijk zwart? Wat zegt het internet hierover? Wat zeggen historici? Je leest dan die het hierover niet eens zijn. De twijfels blijven.

Dumas, Frans auteur uit de negentiende eeuw, stamde af van zwarte slaven.

Intussen zijn we in een tijd beland waarin door de media verspreide beelden veel twijfel zaaien. Wat is echt? Wat is nep? Een vriendin van mij twijfelt aan ál het nieuws dat ze consumeert, of dat nu van de NOS is, de BBC of CNN. Ik hoor dat wel meer.

Laat ik een ander voorbeeld noemen, met een net andere invalshoek. Laatst kreeg ik het boek The Complete Celebrated Crimes van Alexandre Dumas in handen dat ik als jurist razend interessant vind.

Voordat ik ook maar een letter had gelezen, prikkelde de portretfoto van de auteur mij. Zwart kroeshaar en een getint gezicht met, wat heet, ‘Afrikaanse’ trekken.

Ik ging zijn naam op het internet nazoeken. Dumas, Frans auteur uit de negentiende eeuw schreef vele beroemde werken zoals De Drie Musketiers en De Graaf van Monte-Cristo.

Hij had gemengd bloed. Hij stamde af van zwarte slaven. Dat laatste heb ik nooit geweten. U misschien wel.

Het was een openbaring. Opeens groeiden mijn twijfels over het huidige debat over zwarte en witte mensen. Ik mis in dat debat de complexe levens van mensen zoals Dumas, succesvol auteur met zwarte roots.

Zoals ik al schreef, ik hou van historisch correcte verhalen: The Crown en Bridgerton kunnen me gestolen worden. Toch doen deze series iets interessants. Ze zaaien zoveel twijfel bij de al twijfelende kijker, dat die kijker juist nieuwsgierig wordt en zelf op onderzoek uitgaat naar de waarheid.

Winst, denk ik dan maar.

Naema Tahir is jurist en schrijver. Voor Trouw schrijft ze om de week een column. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden