Het WK volgens HH

Wat een WK, voor wie de Nederlandse bril heeft willen wegleggen

Henk Hoijtink.Beeld Maartje Geels

Tweemaal heb ik hier het landenvoetbal al bezongen. Ik laat het nu Filip Joos doen, eminent Belgisch voetbalcommentator bij de VRT.

“Dit is interlandvoetbal op zijn best”, zei hij na Engeland-Kroatië, lyrisch over de winnaar. Ja, wat was het een traktatie geweest: de overgave, de volharding, de saamhorigheid van de Kroaten, en natuurlijk ook hun gehaaide klasse.

Ik schakelde even naar ‘Studio Rusland’. Ik had me allang afgekeerd van het holle bankhangen in de NOS-studio, het voelbare gebrek aan werkelijke interesse in het onderwerp, een WK zonder Oranje. Dat fnuikende en gemakzuchtige misverstand dat het leuk is om onderuitgezakt als in de huiskamer (nou, niet de mijne) naar voetbal te kijken en er dan als in het café over te ouwenelen. Toch benieuwd of ze zelfs dit de nek zouden kunnen omdraaien. Ja, dus.

Och, Nederland.

“Het was opnieuw niet fantastisch mooi, niet wervelend”, zei presentator Henry Schut. De onverschilligheid, de – sorry dat ik het zeg – onwetendheid. “Wereldspelers”, zei Jan Mulder. Die, ja, die bij de NOS weg had gemoeten. Ik zag een interviewtje met Steven Berghuis. “Wij hadden zeker niet misstaan op dit WK”, zei hij, reserve van Oranje. “Maar dat wisten we van tevoren.”

Och, Nederland.

De NOS had een gewichtig item over Kroatië vooraf wel interessant gevonden. Daar was me toch wat aan de hand geweest. Hoe kon dat goed gaan? Een verdediger had iets over Oekraïne geroepen en een ook in het provocerende filmpje zichtbaar staflid was weggestuurd. Eerder had een speler zijn koffers kunnen pakken, nadat hij had geweigerd in te vallen, en er was iets met aanvoerder Modric en corruptie.

Een vuist maken tegen de stroom in

Je hoeft echt niet meer dan de kleedkamercultuur bij de amateurs te hebben meegemaakt om te weten dat dit er niets toe doet. Of dat het spelers die dat al zo goed kunnen, strijden met elkaar, alleen maar meer kan binden.

Toen de Kroaten zich terugvochten in de wedstrijd, zei Filip Joos, een dag na de uitschakeling van België: “Ze kunnen wat wij niet konden: een vuist maken tegen de stroom in.” Hoe anders dan de Nederlandse houding: de eigen prestatie deskundig in perspectief geplaatst.

Ik kreeg een beeld toegestuurd van de situatie voor de winnende treffer: zeven Engelsen tegen vier Kroaten. Perisic, een van de wereldspelers, springt op om de bal na een schroef in de lucht nog te kunnen koppen. Nooit zou Berghuis het in zijn hoofd halen. Een tel later kan Mandzukic uithalen.

Je hoeft echt niet meer dan de kleedkamercultuur bij de amateurs te hebben meegemaakt om te weten dat het in de rust niet over tactiek is gegaan, niet over lijnen of systemen. Ze hebben elkaar tot de strijd opgeroepen, de hand op het hart.

De mooiste van Filip Joos: “Je hebt Lazarus en een stap of vijf verder heb je dan Kroatië.” In de verlenging: “Wat een ploeg, wat een ploeg, wat een ploeg!”

Wat een toernooi, voor al wie de Nederlandse bril heeft willen wegleggen.

Chef sport Henk Hoijtink schrijft iedere dag een column over het WK voetbal. Lees hier meer van zijn columns.

Lees ook:

Daadkrachtig Kroatië voor het eerst naar WK-finale

Daadkracht won het van vertwijfeling, ervaring zegevierde over jeugdigheid. Kroatië maakte in het Loezjniki-stadion van Moskou een einde aan de WK-droom van Engeland, dat na verlenging strandde in halve finale van het WK (2-1).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden