Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wat een vernedering dat Poetin ontbrak bij de D-day-herdenking

Opinie

Sylvain Ephimenco

© Trouw
column

Mijn opa Basile was lang en broodmager. Eigenlijk heette hij Vassili Efimenko maar toen hij in Frankrijk als vluchteling arriveerde, begin vorige eeuw, hebben asielambtenaren zijn naam zomaar verfranst. Zijn Slavische fatalisme hielp hem zijn nieuwe identiteit moeiteloos te aanvaarden. 

Hij sprak gebrekkig Frans, kon vrouwelijke en mannelijke lidwoorden niet uit elkaar houden en liet ze daarom stelselmatig weg: ‘Kijk, kip is bang voor hond’, zoiets. Toch vertikte hij het om nog maar één woord Russisch uit te brengen. Hij was voor het communisme gevlucht en had een grote aversie tegen alles wat met de Sovjet-Unie te maken had. Op één punt na: de Tweede Wereldoorlog. De opoffering van het Russische volk om de nazi’s te verslaan, vond hij een groot voorbeeld voor de gehele mensheid.

Lees verder na de advertentie

Eergisteren werd in Normandië, waar Vassili bijna zijn hele leven woonde en begraven is, de 75ste verjaardag van de geallieerde invasie herdacht. Het werd een feest van herinnering, groots gevierd door de kanjers van ‘de vrije wereld’. President Macron had de bevrijders van toen in hun huidige gedaantes uitgenodigd: de Amerikaan Trump, de Brit May en de Canadees Trudeau. 

Nu wil ik best geloven dat Vladimir Poetin een boef is, maar hoe je het wendt of keert: hij ver­te­gen­woor­digt Rusland

Wat iedereen ook zag was de afwezigheid van de Rus Poetin: zorgvuldig ontbrekend op de lijst genodigden. Natuurlijk was er op 6 juni geen Rus in Normandië te bekennen, want Russen vochten aan het Oostfront tegen de nazi’s. Maar als de Russen, ondanks enorme verliezen, niet driekwart van de Duitse divisies hadden beziggehouden, was D-day hoogstwaarschijnlijk niet succesvol geweest. Dat weet iedereen, van historici tot politici. Voor de 70ste herdenking in 2014 was Poetin wel (door president Hollande) uitgenodigd.

Catastrofale herschrijving

Ik heb eergisteren, terwijl de herdenking in volle gang was, regelmatig naar de Russische tv-zender Russia Today gekeken. Je kon daar de hele dag een zinderende frustratie proeven. Het cijfer dat eindeloos werd herhaald was 27. Het sloeg op de 27 miljoen doden die Rusland telde om Duitsland te kunnen verslaan. De mantra van RT werd door woordvoerster van de Russische diplomatie Maria Zakharova duidelijk verwoord: de ontkenning van de Russische opoffering en inbreng om de nazi’s te verslaan ‘is een catastrofale herschrijving van de geschiedenis’.

Nu wil ik best geloven dat Vladimir Poetin een boef is die verkiezingen in het buitenland manipuleert, dissidenten laat vergiftigen, de dood van vakantiereizigers op zijn geweten heeft. Ik weet ook dat president Macron hem als mentor ziet van alle Europese populisten, van de Italiaan Salvini tot de Française Le Pen, in de woorden van Macron, de lepra. 

Maar die 27 miljoen zijn niet gestorven voor de mooie ogen van deze nieuwe tsaar. Een ereplek voor Rusland was niet meer dan normaal en zelfs broodnodig geweest. En Rusland, hoe je het wendt of keert, wordt door Poetin vertegenwoordigd. De Franse historicus Peschanski zei het zo: “Poetin niet uitnodigen, is een manier om een heel volk te vernederen.”

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit, zijn eerdere columns leest u hier.

Deel dit artikel

Nu wil ik best geloven dat Vladimir Poetin een boef is, maar hoe je het wendt of keert: hij ver­te­gen­woor­digt Rusland