null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Wat een luxe: niet de vallende bommen, maar de hamerslagen van de chirurg tellen

Sylvain Ephimenco

Of verkiezingen werkelijk ‘het feest van de democratie zijn’, daar ben ik niet helemaal uit. Van Rusland tot Wit-Rusland, van landen uit Azië tot Afrika en het Midden-Oosten vormen verkiezingen het schaamlapje dat een geperverteerde rechtsorde moet verdoezelen. Dit ritueel wordt dan stelselmatig geschonden door fraude en andere middelen om machtswellustelingen een democratische legitimiteit te verschaffen.

Maar goed, in Nederland zijn er natuurlijk voldoende redenen om op verkiezingsdag in een feestelijke stemming te verkeren. Gisteren had ik dolgraag in die stemming willen baden. Fluitend lopen naar de kerk waar ons stembureau is gevestigd, op nog geen driehonderd meter van huis. Ik had me nog eens kunnen verbazen over het verkiezingsaffiche van de gezamenlijke lijst PvdA-GroenLinks Krimpenerwaard aan de kop van onze straat: twee kampioenen van de ­diversiteit en toch met vijf trotse mannen en geen enkele vrouw op hun poster (!).

Helaas was ik fysiek niet in staat om te stemmen en moest ik de hulp inroepen van mevrouw Ephi. Ze doet al iedere ochtend mijn sokken aan, raapt de hele dag alles op wat uit mijn handen valt, helpt me bij het zitten en opstaan dus waarom zou ze niet voor mij gaan stemmen? De hevige pijn en het moeizaam lopen op krukken maakten gisteren de gang naar het stembureau onmogelijk.

Overigens heb ik ook een gênante anekdote over die heupoperatie van vorige week. Na de ruggenprik en de kennelijk te lichte narcose werd ik plots wakker door al die hamerslagen in mijn botten. Mijn hele lijf beefde en schokte. Bij bewustzijn maar nog in een mist van roes wilde ik de chirurg kenbaar maken dat ik zijn werk waardeerde. Tegen hem zei ik bij wijze van grap dat ik me als ‘Jezus Christus voelde die aan het kruis wordt genageld’. Ik kan alleen mijn gedrogeerde toestand en geringe toerekeningsvatbaarheid aanvoeren om deze misplaatste opmerking te verklaren.

In het Groene Hart Ziekenhuis van Gouda heb ik ook heel bewust mogen genieten van alle aandacht, zorg en toewijding van het zorgpersoneel. Fantastische mensen. Ik besefte ook wat voor luxe het is om in vredestijd te verkeren en als enige schokken niet de vallende bommen, maar de hamerslagen van de chirurg te tellen. In Oekraïne vallen Poetin en zijn kliek momenteel systematisch de zorginstellingen aan. Of de volgende cijfers onderdeel van oorlogspropaganda zijn, weet ik niet, maar volgens het Oekraïense ministerie van gezondheid zijn 63 zorginstellingen doelwit van beschietingen geweest.

Dit zou een extra motivatie voor paus Franciscus kunnen zijn om op de uitnodiging van Kiev-burgemeester Vitali Klitsjko in te gaan. Deze vroeg de paus in een brief om naar Kiev te komen omdat zijn aanwezigheid ‘een sleutel is om levens te redden en de weg naar vrede voor te bereiden’. En als het niet kan, zou de paus ook via een videoverbinding met Kiev kunnen communiceren. Helaas reageerde de paus dinsdag niet zelf, maar via een woordvoerder: ‘De Heilige Vader staat dicht bij het leed van de stad en de mensen (…) Hij bidt tot de Heer dat ze beschermd zullen worden tegen geweld.’

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden