OpinieLezersreacties

Wat beweegt lezers om naar de krant te schrijven? ‘Als ik het over kon doen had ik de journalistiek gekozen’

Pabe en Coby Wiersma uit Drachten.Beeld Kees van de Veen

Vijf lezers kijken terug op de ingezonden reactie die ze naar de opinieredactie stuurden. Wat bewoog hen toen om naar de krant te schrijven?     

“Vanochtend las ik weer de kookrubriek met een aantal vreemde kruiden. Recept maandag: edelgistvlokken (bio) en brandnetelbladeren ( in de winter?). Recept dinsdag: everzwijnvlees van de nek. Recept woensdag: hondashipoeder en mirin. Ik verlang weer naar de oude kookmenu’s.”

“Het zat me niet lekker”, licht lezer Pabe Wiersma uit Drachten toe, die begin december deze reactie stuurde. “Ik reageer niet overal op, maar ik vond dat ik er nu iets van moest zeggen. Dit was te extreem.” Tot zijn spijt zag Wiersma dit voorjaar de vertrouwde auteurs van de kookrubrieken vertrekken, die decennialang hun recepten met Trouw-lezers deelden. En hij was niet de enige. De redactie ontving bijzonder veel boze brieven van lezers en oproepen tot terugkeer. 

Gelukkig heeft Pabe Wiersma, die sinds zijn pensionering al dik tien jaar thuis ‘de kok’ is, zijn map met een verzameling knipsels van lekkere recepten. Hier en daar voorzien van een kleine kanttekening waar er wat meer pit in mag of de kooktijd iets korter kan. “We hebben veel gereisd en in het eten proef je de cultuur van het land dat je bezoekt. Dat mag ik graag thuis uitproberen.” Japans, Grieks, Italiaans en Scandinavisch, somt hij op.

Dankbare proefpersoon

Zijn vrouw Coby is meer thuis in gebak en patisserie. Bij de oven staat haar kerstboom te wachten, gebaseerd op een Abraham gevuld met zelfgemaakte spijs. Verder is zij zijn dankbare proefpersoon en blij met zijn hobby, beaamt ze.

Eerder dit jaar hakten ze de knoop door over een verbouwing. Sinds enkele maanden beschikken ze nu over een nieuwe keuken met moderne apparatuur, zoals een inductie-kookplaat en goede oven. Pabe Wiersma trekt een grote lade open met rijen flesjes en potjes kruiden zoals raz el hanout, turmenic en garam masala. Bovenop de vaak gebruikte paprikapoeder, peper en zout. In de tuin tijm en bieslook.

Des te onbevredigender is het dat de huidige kookrubriek in Trouw hem in de steek laat. Ze zijn namelijk behept met liefde voor buitenlands eten. “Ik hou ook van een beetje experimenteren, daar horen nieuwe recepten bij.” In deze coronatijd waarin het vrijwilligerswerk grotendeels is stilgevallen, is er meer tijd voor koken.

Geen oosterse winkel meer

Het lijkt hem flink te irriteren dat hij niet uit de voeten kan met de kookrubriek. “Ik denk dat de makers in de grote stad wonen. Ze hebben al een voorraadje kruiden en kunnen er ook makkelijker aankomen. Ze beseffen niet dat we hier niet aan dit soort ingrediënten kunnen komen. Er is geen oosterse winkel meer, je kunt wel wat biologische groente en fruit krijgen, maar er is geen winkel met aparte exotische groente en fruitsoorten. En een wildspecialist hebben we al helemaal niet. Moet ik hier op jacht gaan naar zwijnen?”

Gelukkig is er hun favoriete gerecht, waar de supermarkten in Drachten wel alles voor kunnen leveren: gesmoorde witlof met honing, gember en mosterd wokken. Verse zalm heel kort bakken, er bovenop wat crème fraîche. “Dat klinkt goed, hè?”

Beeld Suzan Hijink

‘Nog steeds niets gehoord van de PKN’

Geert Hovingh, lezer uit Zuidlaren

Geert Hovingh belde op 25 november meteen na het lezen van de opiniepagina van Trouw boos naar de redactie. Want waarom was zijn verstandige tekst over de schuldbelijdenis van de PKN niet opgenomen in de rubriek lezersreacties? Hij was niet alleen boos, maar ook licht wanhopig. “De kerk had voor die schuldbelijdenis geen historisch onderzoek gedaan naar de rol van predikanten in het verzet. Ik wel, ik heb er tien jaar aan gewerkt. Ik heb een lijst van 540 namen van dominees die Joden hebben geholpen.” Hij had zich tot de PKN gericht, maar die reageerde wekenlang niet op zijn mails. Dus probeerde hij via Trouw de kerk te bereiken. En dat was dus mislukt.

Inmiddels is hij weer de vriendelijkheid zelve. Met een aantal auteurs van de ingezonden stukken heeft hij nu een actiegroepje gevormd, onder wie George Harinck, Kees van der Kooi, Jan Slomp. “We hebben onze diensten aangeboden aan de PKN. Nog steeds niets gehoord. Ik hoop niet dat het een doofpotaffaire wordt. Nu ja, dan klop ik weer bij Trouw aan.”

Beeld Suzan Hijink

‘Waarom houdt de overheid geen rekening met insecten?’

Harry Notermanspastoor uit Landgraaf 

Net als 250 anderen stuurde ook pastoor Harry Notermans (55) uit Landgraaf eind april een lezersreactie over het nieuwe netwerk 5G. “Dat de discussie hierover gekaapt is door mensen die zich niet baseren op feiten vind ik erg jammer. Ik wil me distantiëren van dergelijke groepen. Ik maak me wel zorgen over de stapeling van straling.” 

Hij vindt dat de overheid al te voortvarend is geweest om nu al 5G in te voeren terwijl niet helemaal zeker is of het wel veilig is. “Ik vind het vreemd dat de overheid al snel met commerciële partijen om de tafel is gaan zitten in plaats van met wetenschappers.”

In zijn lezersreactie noemde hij ook insecten. “Volgens de Rijksoverheid zit de straling een factor 50 onder wat de norm is voor mensen. Maar hoe zit het met insecten? Die hebben een andere weerstand.” Vanwaar deze betrokkenheid? “Deze zomer heb ik mijn gazon om laten gooien, nee niet zelf gedaan hoor, en in plaats van gras wilde bloemen laten planten. Die trekken bijen aan. De overheid wil dat er meer bijen komen en heeft campagne gevoerd. Dan is het vreemd dat diezelfde overheid niet eerst gedegen onderzoek doet bij het invoeren van 5G.”

Beeld Suzan Hijink

‘Als ik het over kon doen had ik de journalistiek gekozen’

Truus Groothuisoud-onderwijzeres uit Culemborg

Een paar keer per week stuurt Truus Groothuis (80) een lezersreactie naar Trouw. Enkele ervan worden geplaatst. De oud-onderwijzeres uit Culemborg schreef onder andere over haar vertrouwen in het coronavaccin en over het aanvaarden van LHBTQI-ers in de kerk; ze nam het op voor Beatrijs Ritsema en Hugo de Jonge en was blij met het Mariakapelletje bij FC Den Bosch. Wat haar bijdragen bindt, is de positieve toon. 

Samen met man Jan volgt ze het nieuws in twee kranten en op televisie. “Dat hoort erbij, vind ik,” zegt ze. “Ik behandelde altijd krantenartikelen in de klas, toen ik nog lesgaf.”

Ze stuurt een reactie als iets haar emotioneel raakt. “Er is in dit land veel om tevreden over te zijn. Maar de trend is dat je overal op moet inhakken. Daar hou ik niet van. Ik heb in mijn jeugd verdriet meegemaakt en me moeten herpakken. Dat is makkelijker als je het glas halfvol kunt zien. Mok toch niet zoveel, denk ik daarom vaak. Ik probeer zelf altijd het positieve te zien.”

“Ik vind het leuk om te schrijven. Ik denk weleens: als ik het over kon doen, had ik iets in de journalistiek gekozen.”

Beeld Suzan Hijink

‘Zou het goed gaan met de krantenbezorger?’

Sana El Fizazi, Stadsmarinier in Rotterdam

“In deze bevreemdende tijden biedt Trouw als mijn vaste krant een soort van houvast”, schreef Sana El Fizazi uit Rotterdam in een ingezonden brief op 21 maart. “Elke ochtend denk ik: ‘Zou het goed gaan met de krantenbezorger en brengt hij de krant vandaag?’ En dan klinkt zijn fietsgetik, en de krant door de bus.”

“Het was met het begin van corona een vreemde tijd, op het werk en thuis”, zegt El Fizazi (46) nu. Ze werkt namens de gemeente aan de veiligheid in een van de wijken in het zuiden van de stad. “Ik wilde daar op mijn post blijven, contact blijven houden met de inwoners. Dat is nu ook heel belangrijk, bijvoorbeeld om in te schatten wat er gaat gebeuren rond de jaarwisseling”, zegt ze. “Als je met mensen door de wijk loopt, zoals we normaal deden, dan hoor je toch veel meer dan via de telefoon. Maar je moet als ambtenaar ook de overheidsregels serieus nemen, en afstand houden.”

Dan was er ook nog de zorg voor haar ouders, bij wie ze ineens niet meer op bezoek kon, en uiteraard de noodzaak het virus niet mee te nemen naar haar man, die last heeft van astma, en haar kinderen. “Het was echt een enge tijd, de intensive cares stroomden vol en we wisten nog heel weinig van het virus.”

El Fizazi is een fan van de papieren krant. “Ik ben niet van de talkshows, maar van de krant en de radio, de krant ordent het nieuws. Ik ben ’s ochtends nooit chagrijnig, behalve als de krant niet komt.” Dat die krant gewoon bleef komen, hielp haar enorm. “Ik ben zelfs een keer de krantenbezorger achternagelopen om hem te bedanken.” Niet eenvoudig, want de krant komt al om vijf uur. “Helaas was hij al te ver weg om me te horen. Mijn kinderen moesten er hard om lachen.”

De krant bracht ook afleiding. “Veel mensen klaagden na een tijdje: het gaat alleen maar over corona in het nieuws. Maar ik las ook andere dingen en knipte dingen uit voor mijn kinderen. Ik heb die variëteit nodig. Ach, gekscherend zeg ik weleens: als ik overlijd, is dat met Trouw in mijn handen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden