Commentaar

Washington heeft een gevaarlijk gebrek aan visie op Syrië

Strijders van de Koerdische militie YPG kijken toe tijdens de begrafenis van een medestrijder in de plaats Afrin, in het noorden van Syrië. Beeld AFP

Wie hoopte dat de situatie in Syrië na de militaire ondergang van het Kalifaat van Islamitische Staat overzichtelijker zou worden, komt bedrogen uit. Met dank aan de Amerikanen is het conflict nog een tikkeltje complexer geworden dan het al was.

Want hoe chaotisch wil je het hebben? In het zuiden van het land heeft het regime van president Assad inmiddels grote stukken territorium heroverd, met steun van Rusland, Iran en de Libanese militie Hezbollah. In het noordwesten vecht het Syrische leger inmiddels om het laatste rebellenbolwerk Idlib, dat zich in de rug gesteund weet door Turkije. Aan de oostgrens zijn nog resten van IS aanwezig, en in het noordoosten heeft de Koerdische minderheid een min of meer autonome regio gevestigd, met steun van de Amerikanen.

Dat laatste zagen de Turken al een tijdje met lede ogen aan. Ankara vreest een Koerdisch semistaatje aan zijn grens, zeker als dat wordt ‘verdedigd’ door een ‘grensmacht’ die voornamelijk bestaat uit strijders van de YPG, een Koerdische militie die direct gelieerd is aan de PKK, de aartsvijand van de Turkse regering. Dat de Amerikanen een dergelijke grensmacht onlangs met de nodige bombast aankondigden was voor Ankara de druppel: de Turken vielen deze week uit woede Afrin aan, een Koerdische enclave in Noord-Syrië.

Teleurstellend

Dat is om meerdere redenen een droevige ontwikkeling. Syrië is er niet bij gebaat als nóg een land zich volop in de gevechtshandelingen mengt. Sowieso is het geen goed idee als staten gewapenderhand en onuitgenodigd territoriale grenzen oversteken, ook al is het Turkse ongemak met de ontwikkelingen in Koerdisch gebied best na te voelen.

Juist om die laatste notie is het ook erg teleurstellend hoe de Amerikanen zich opstellen. Van hen zou je verwachten dat ze rekening houden met de belangen van een belangrijke Navo-bondgenoot als Turkije. Dat Washington op zijn schreden terugkeerde toen bleek dat Turkije de Koerdische legermacht niet zou pikken en min of meer groen licht gaf aan de inval in Afrin, maakt de zaak er niet beter op. Integendeel.

De Amerikanen hebben onder Obama al het initiatief in Syrië uit handen gegeven, een vacuüm dat met graagte door Rusland en Iran werd gevuld. Dat Washington nog iets in de melk te brokkelen wil hebben, is begrijpelijk, maar de Amerikaanse opstelling van afgelopen week illustreert vooral hoe visieloos en ad hoc er momenteel vanuit Washington beleid wordt gemaakt. Dat is, op een moment dat mogelijk beslissend is voor de toekomstige machtsverdeling in Syrië en omringebde landen, een zorgelijke vaststelling.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees hier meer commentaren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden