Waarom mijn Afghaanse logee nog altijd slecht slaapt

Beeld anp

Paula Fagorson-Polak, lezeres te Leusden, heeft er veel moeite mee dat Afghanistan als een veilig land geschetst wordt in het ambtsbericht. Haar Afghaanse logee is heel bang en bezorgd.

Een Afghaans meisje logeert bij mij. Ik ontmoette haar in 2016, toen zij in de noodopvang in Leusden verbleef. Vanuit Leusden vertrok ze met haar ouders en broers naar de opvang in Arnhem en daarna werd het gezin in een azc geplaatst.

Wij hebben nog steeds contact met elkaar en nu was ze een paar dagen bij mij. We plukken bramen, kijken de 'Sound of Music', bewonderen in Garderen de zandsculpturen en praten veel met elkaar. Na het opstaan de eerste morgen vraag ik: "Heb je lekker geslapen?" Ik krijg een onverwacht 'nee' te horen. Zodra ze gaat slapen droomt ze over wat haar en haar familie overkwam tijdens hun vlucht naar Nederland. Over de vele verschrikkelijke geweldplegingen in Afghanistan en nachtelijke moordpartijen in het dorp waar haar zus met twee kleine kinderen woont. Sinds haar aankomst in Nederland in 2015 komen deze beelden elke nacht naar boven. Pas tegen het ochtendlicht heeft ze een droomloze slaap.

Haar moeder is ernstig ziek en als enig meisje in het gezin wordt er van haar als 19-jarige veel verwacht.

We hebben vaak contact via WhatsApp. Leuke berichten, maar ook veel waar angst en stress in te horen zijn. Wat moet je antwoorden op een bericht waarin ze zegt dat ze bang is om naar Afghanistan te worden uitgewezen? Hoewel de VN-Veiligheidsraad Afghanistan als een land in oorlog betitelt, stelt het ambtsbericht dat Afghanistan veilig is. Uit dit ambtsbericht blijkt ook helder dat Afghanistan een levensgevaarlijke plek is. En volgens de Global Peace Index is Afghanistan na Syrië het meest gewelddadige land.

Twaalf kinderrechten- en mensenrechtenorganisaties zijn verbijsterd over de onrechtvaardige opstelling van de regering. En Nederland gaat gewoon door met de uitzettingen.

Omgaan met onze Afghaanse logee en zwijgen over wat Nederland mensen bewust aandoet kan ik niet. Daarom laat ik mijn protest horen. Voor haar en haar landgenoten. Want het beleid van de regering, en in het bijzonder dat van de heren van de VVD (Mark Rutte, Mark Harbers en Stef Blok), is beschamend.

Het herinnert mij aan het oude protestlied 'Welterusten meneer de president', van Lennaert Nijgh, gezongen door Boudewijn de Groot.

Terwijl het beschermen van Afghanen in Nederland, ook hen die eerder een afwijzing kregen, vanzelfsprekend zou moeten zijn.

Lees ook

Wat hebben uitgezette Afghanen te vrezen?

In Augustis laaide de discussie over de uitzetting van Afghaanse asielzoekers op, nadat een gezin met minderjarig kind werd uitgezet.

Vluchtelingen kunnen hun eigen verhaal vertellen, ingeburgerd of niet

Columniste Seada Nourhussen ergert zich aan termen als 'vluchtelingen', 'migranten', 'asielzoekers', 'nieuwkomers' en ergere, ontmenselijkende termen zoals 'illegalen'. Zo wil het inburgeren natuurlijk nooit lukken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden