Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Waarom maakt de Judobond de carrière van Juul kapot?

Opinie

Marijn de Vries

Marijn de Vries. © Foto: Maartje Geels
Column

Het allerverdrietigste verhaal van de afgelopen weken vind ik dat van judoka Juul Franssen. U weet wel, die blonde meid met dat mooie gezichtje en die felle blik - die ik nog wel judoka noem, maar die eigenlijk geen judoka meer is.

Want Juul mag niet meer naar toernooien van de Judobond. Haar A-status, het salaris waar de beste sporters in ons land van leven, is haar afgepakt. Net als haar auto. Mee op trainingsstages mag ze van de Judobond ook niet meer.

Omdat ze niet goed genoeg is? Nee. Juul is in haar gewichtsklasse zo'n beetje de beste die er is. Ze is een absolute medaillekandidaat voor de Olympische Spelen over ruim drie jaar. In november won ze nog de prestigieuze Grand Slam van Abu Dhabi.

Juul mag niet meer judoën omdat ze niet trainen wil op Papendal, de plek waar alle judoka's trainen moeten van de bond. Tenminste: voorlopig wil ze er niet heen. Want ze studeert in Rotterdam. Als ze per onmiddellijk naar Papendal verhuist, kan ze haar studie niet afronden en zadelt ze zichzelf op met een torenhoge studieschuld. Die ze niet betalen kan.

Of de Judobond haar dan helpen wilde om dingen met haar studie te regelen, had ze gevraagd. Zodat ze op termijn naar Papendal zou kunnen komen. En of ze alsjeblieft een beetje met haar trainer Mark van der Ham zou mogen blijven trainen. De man die haar door en door kent, de man die ze vertrouwt.

Tekst loopt door onder afbeelding.

Lees verder na de advertentie
Juul Franssen mag niet meer deelnemen aan toernooien van de Judobond. © anp
Omdat ze niet goed genoeg is? Nee. Juul is in haar gewichtsklasse zo'n beetje de beste die er is

Alice Scheslinger (links) en Juul Franssen (rechts). © anp

Dikke vuist

De man, vooral, die haar heeft opgelapt nadat haar echtgenoot haar anderhalf jaar terug plotsklaps verliet. Juul stortte volledig in. Het leven werd gitzwart. Vaak zat ze onder de douche te wachten tot het over ging. Maar over ging het niet. Ze ging in therapie. Mark ging met haar mee. Elke keer. Hij luisterde naar haar als ze het in de donkerste uren niet meer zitten zag. Hij sleepte haar er doorheen.

Nee, zei de bond, onverbiddellijk. Je moet naar Papendal. Je moet trainen met onze trainers. Dat doe je, en anders niet.

Ik zou zo graag willen weten waar de Judobond mee bezig is. Niet elke weg naar Rome is rechtdoor en twee keer links. Láát die enkeling die vijf keer rechts wil en daar een gouden plak mee wint. Wees dan trots, en pronk ermee. Dáár ben je voor als bond. Niet om zelf een dikke vuist te maken en een carrière kapot te slaan. Of om iemand, in Juuls woorden, bij het grof vuil te zetten.

Zo omschreef ze haar gevoel toen Juul van de bond nog praten mocht. Nu mag ze niks meer zeggen. De bond zwijgt al de hele tijd. Maar het is een feit: Juul is judoka af. Want al is iSkate als sponsor bijgesprongen, als je niet naar toernooien mag, dan ben je geen judoka meer.

Elke dag denk ik wel een keer aan Juul. Ik stel me voor hoe zij zich voelt. Kapot van machteloosheid. Vloeibaar van frustratie. En monddood bovendien. In hemelsnaam, denk ik dan. Iemand, sportbaas Maurits Hendriks, de koning of wie dan ook. Spring bij. Doe iets. Bemiddel. Want dit is toch om te stampvoeten, te janken en te schreeuwen tegelijk. Dit kan niet écht zo afgelopen zijn.

Je moet naar Papendal. Je moet trainen met onze trainers. Dat doe je, en anders niet

Deel dit artikel

Omdat ze niet goed genoeg is? Nee. Juul is in haar gewichtsklasse zo'n beetje de beste die er is

Je moet naar Papendal. Je moet trainen met onze trainers. Dat doe je, en anders niet