Opinie

Waarom is het feminisme zo onwaar?

(\N) Beeld
(\N)

Twee filosofen, Sebastien Valkenberg en Ger Groot, schrijven op deze plaats om beurten een wekelijkse polemische column.

Sebastien Valkenberg

Wie heeft zich het meest ingezet voor de emancipatie van lesbiennes of biseksuele vrouwen? Op 20 juni, Roze Zaterdag, zullen we het weten. Dan sluit de verkiezing Femme van het Jaar en maakt minister Plasterk, verantwoordelijk voor het emancipatiebeleid, bekend wie deze titel mag dragen.

In beginsel is het initiatief lovenswaardig, zeker in deze tijd waarin homoseksualiteit op sommige jonge moslims de uitwerking heeft van een rode lap op een stier. Emancipatie blijft onverminderd actueel.

In de procedure rond de verkiezing gaat het echter mis. De Femme van het Jaar moet namelijk een lesbische of biseksuele vrouw zijn en haar electoraat moet een van deze geaardheden ook hebben.

Zowel voor het passief kiesrecht als het actief stemrecht gelden dus beperkende voorwaarden. Denk je eens in dat voor de verkiezingen voor de Tweede Kamer iets vergelijkbaars zou gelden. Dat alleen mannen mogen meedoen, en enkel mannen mogen stemmen. We hoeven het ons niet voor te stellen: heel lang is het zo geweest, totdat in 1919 met de invoering van het kiesrecht voor vrouwen een eind kwam aan deze praktijk.

De restricties rond de verkiezing zijn jammer om meerdere redenen. Ze leiden ertoe dat de verkiezing een sektarisch gebeuren blijft. Van lesbiennes, voor lesbiennes. Terwijl het onderwerp bredere aandacht verdient. Zwaarwegender is de volgende kwestie: blijkbaar is de aanname dat je de emancipatie van lesbische en biseksuele vrouwen het beste behartigt als je één van deze seksuele voorkeuren zelf hebt.

Terwijl het goed denkbaar is dat een heteroseksuele vrouw dit de afgelopen jaargang het beste heeft gedaan. Of – vloek in de kerk – een man. Wie is de geschiedenis ingegaan als The Great Emancipator vanwege zijn inspanningen om de slavernij af te schaffen? Juist, Abraham Lincoln, die voor alle duidelijkheid zelf geen slaaf was.

De uitsluiting van het heteroseksuele volksdeel is des te ironischer als we bedenken wat de grootste bedreiging is van de emancipatie van homoseksuelen, van emancipatie überhaupt: discriminatie.

Een vrouw komt solliciteren en wordt afgewezen. De reden? Haar geaardheid. Niemand, een paar uitzonderingen daargelaten, die zal volhouden dat hier geen sprake is van discriminatie. Van jongs af worden we geschoold, nee gedrild, in de leer van het antiracisme. Mochten we onverhoopt over de schreef gaan is daar altijd nog de Commissie Gelijke Behandeling om de alarmbel te luiden.

We mogen de sollicitante afwijzen wegens een gebrek aan relevante werkervaring. Of omdat ze onverklaarbare hiaten heeft in haar curriculum vitae. Haar seksuele voorkeur kan hierin echter geen rol spelen: deze eigenschap is op geen enkele manier van invloed op haar functioneren als laten we zeggen manager van de afdeling Financiën. Wie het irrelevante toch relevant maakt discrimineert.

Ik kan het voorgaande ook anders formuleren. In een samenleving die discriminatie uit den boze acht, ligt de nadruk op wat je doet. Niet op wie je bent. Dat betekent een geweldige vooruitgang omdat je over je identiteit nauwelijks zeggenschap hebt. Daarmee ben je ook maar opgezadeld.

We kunnen eigenschappen als iemands geaardheid dus niet veroordelen. Idealiter zijn ze jenseits von Gut und Böse, waardoor we er onze schouders over kunnen ophalen. Maar dit betekent ook dat zulke kenmerken geen verdienste zijn, iets waarop je de aandacht kunt vestigen in positieve zin en waarop je trots kan zijn. Er zijn kortom geen slechte homoseksuelen, maar ook geen goede.

Zou het daarom niet veel consequenter zijn geweest als geaardheid geen rol had gespeeld in de verkiezing van de grootste emancipator van lesbiennes en biseksuele vrouwen? Was het met andere woorden niet heel treffend geweest als een heteroseksuele man Femme van het Jaar had kunnen worden?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden