null Beeld

ColumnIlyaz Nasrullah

Waarom ik de uitnodiging van een Amazon-recruiter negeerde

Zouden er ontslagbrieven geschreven zijn, toen Amazon-baas Jeff Bezos weer op aarde was geland na zijn ruimtereis? Bezos bedankte na de landing zijn medewerkers “uit het diepst van zijn hart” voor het mogelijk maken van zijn egotrip naar de ruimte. Wat een klap in het gezicht moet dat zijn, het besef dat je als medewerker aan het werken was aan de megaverspilling van de grote baas. Toch hadden sommige Amazon-medewerkers zichzelf deze klap kunnen besparen. Bezos’ ambitie om een ruimtereis te maken, en ook de arbeidsvoorwaarden waarmee hij zijn medewerkers ‘bedankt’, waren namelijk al jaren bekend. Voor mijzelf was dat voldoende om de uitnodiging van een Amazon-recruiter te negeren, die ik in december van 2016 ontving.

Als IT-professional negeer je zo’n uitnodiging niet zomaar. Je ego wordt gestreeld als een bedrijf als Amazon interesse toont in jou. Ook ik ben daar gevoelig voor. Vergelijk het met FC Barcelona die met een voetballer in gesprek wil. Je moet wel hele goede redenen hebben om te antwoorden met: “Ik blijf wel in de Eredivisie spelen”. Maar als het om Amazon gaat, dan zijn die redenen er wel degelijk.

Survival of the fittest als bedrijfscultuur

In 2015 werd ik mij voor het eerst bewust van de destructieve arbeidsomstandigheden bij Amazon. Toen verscheen op de voorpagina van The New York Times een onthullend artikel over de cultuur die Bezos onder het kantoorpersoneel heeft gecreëerd. Volgens de krant wordt er binnen het bedrijf bijvoorbeeld gesproken van “doelbewust darwinisme” als de jaarlijkse (!) ontslagronde plaatsvindt. Amazon heeft dus survival of the fittest als bedrijfscultuur. Onder andere daardoor is de werkdruk binnen Amazon zo hoog, dat volgens dit artikel medewerkers er regelmatig huilend aan hun bureau te vinden zijn. Met dat beeld op mijn netvlies besloot ik Amazon aan mij voorbij te laten gaan.

En het ging hier alleen om het kantoorpersoneel. Binnen de IT-industrie zijn dat mensen die de baantjes letterlijk voor het kiezen hebben. Als de webwinkelgigant deze groep al zo behandelt, hoe gaat het dan om met medewerkers die veel minder keus hebben? De vrachtwagenchauffeurs en distributiemedewerkers van de Amazon-sorteercentra – waarvan er nog deze zomer één geopend wordt in de buurt van Schiphol – bijvoorbeeld?

Dramatische arbeidsomstandigheden

Het antwoord laat zich makkelijk raden. De arbeidsomstandigheden in die pakhuizen zijn nóg dramatischer. In het fanatisme van Bezos om zoveel mogelijk productiviteit uit zijn werknemers te persen, heeft Amazon het time off task (T.O.T.)-beleid uitgevonden. Dat houdt in dat wordt bijgehouden hoe lang een medewerker niet aan zijn opgedragen taken werkt. Een vraag stellen aan je leidinggevende, of naar de wc gaan om te plassen? Ook dat telt op bij de T.O.T. Te veel T.O.T. kan in de VS zelfs tot ontslag op staande voet leiden. Dit heeft ertoe geleid dat sommige distributiemedewerkers in de VS in bekers plassen en in tassen poepen, om maar zo min mogelijk T.O.T. op te bouwen.

Hoe cynisch is het dan dat Amazon op haar website zegt “ernaar te streven de beste werkgever op aarde te zijn”. De beste werkgever op aarde zegt blijkbaar tegen zijn medewerkers: bedankt dat jij in een tas poept, zodat ik een ruimtereis kon maken. Ironisch genoeg lijkt het me beter dat zo’n man niet op aarde rondloopt, maar inderdaad rondjes gaat vliegen in de ruimte.

Digitaal strateeg Ilyaz Nasrullah schrijft om de week op de opiniepagina een column over digitalisering. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden