Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Vrouwen krijgen meer macht, maar het verzet daartegen groeit net zo hard mee

Opinie

Leonie Breebaart

© Maartje Geels
Column

Als u het woord ‘hoogleraar’ hoort, of ‘premier’, of ‘directeur’, denkt u dan aan een man of aan een vrouw? 

Aan een man waarschijnlijk. Dat is niet erg, want anders dan in de in de verpleging of het basisonderwijs ís de meerderheid in zulke beroepen man, je kunt die directe associatie dus niemand kwalijk nemen. Erger wordt het, als je vrouwen puur om de manier waarop ze gebouwd zijn, een baan als hoogleraar of premier en het bijbehorende gezag misgunt. Gebeurt dat in deze westerse wereld dan nog?

Lees verder na de advertentie

Vaker dan u denkt, zo leert het geval van Mary Beard - een internationaal geroemde historica van de Oudheid. Ze schreef veelgelezen boeken over Rome, traditoneel nogal een mannenonderwerp.

Zodra Beard op de tv of de radio verschijnt, zo schrijft ze in het boekje ‘Women & Power’, krijgt ze via Twitter een storm aan bedreigingen over zich heen, het best samen te vatten als ‘hou je kop, teef’ of ‘ik hak je hoofd eraf en ga het verkrachten’. Wát ze zegt doet er minder toe, vooral dát ze als vrouw in het openbaar iets vertelt over ‘mannenzaken’ wekt woede.

Patroon

Ach, dat is Twitter, zult u zeggen, maar als historica herkent Beard in de dreigtweets een patroon dat diep verweven is met onze westerse traditie en waarvan ze in ‘Women & Power’ veel treffende voorbeelden geeft. Het begint al bij Homerus, want als Odysseus’ echtgenote Penelope de zanger in haar eigen huis vraagt een ander lied ten gehore te brengen, roept zoon Telemachus, amper droog achter de oren, zijn moeder als volgt tot de orde: “Ga, naar uw kamer om daar uw eigen werk te verrichten, weven en spinnen.” En nog duidelijker: “Spreken is ’t werk van de mannen, allen en mij allereerst, want ik heb het hier voor het zeggen.” Waarna Penelope afdruipt. Zo gaat dat nog eeuwen door, laat Beard zien, tot in onze tijd aan toe. Vrouwenpraat, het woord zegt het al, staat voor irrelevant geroddel. Wie vrouwen aan de macht helpt, verstoort de natuurlijke orde.

Wat zijn toch die ‘prachtige zaken die horen bij een vrouw’?

Maar vrouwen krijgen toch almaar meer macht en invloed? Jawel, maar het verzet tegen de lang verwachte gelijkheid lijkt net zo hard mee te groeien. Vorige week verzuchtte de onder alt-right-jongeren populaire Canadese hoogleraar Jordan Peterson in dit katern nog het volgende: “Het verlangen om de vrouw te emanciperen vertaalt zich in het versterken van meer mannelijke trekjes in de vrouw, en daarmee ondermijnen ze al die prachtige zaken die horen bij een vrouw.”

Zwijgzame deemoedigheid

Wat zou Peterson met die ‘prachtige zaken’ bedoelen? Zwijgzame deemoedigheid denk ik. Dat past ook helemaal in het plaatje van de alt-right-beweging, die mannen virieler en vrouwen dienstbaarder wil hebben. Of de aanhangers nu op Twitter losgaan met dreigementen als ‘Hou je kop, teef’, of dat ze klagen dat ‘vrouwen mannelijke trekjes krijgen’, de boodschap is hetzelfde: mannen zijn bedoeld om te heersen, vrouwen moeten hun mond houden.

Eén van de inspiratiebronnen van de ook in Nederland groeiende beweging is de Italiaanse fascist Julius Evola (1898-1974). Hij prees verkrachting aan als natuurlijk gedrag van viriele mannen, dé manier om vrouwen te wijzen op hun ‘natuurlijke’ taken.

Leonie Breebaart onderzoekt in haar column de actualiteit op filosofische wijze. Lees hier meer columns.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Wat zijn toch die ‘prachtige zaken die horen bij een vrouw’?