Brief van de hoofdredactie

Vormen de lezers van Trouw een ‘tribe’?

In het halfdonker van de vroege vrijdagochtend rende ik mijn rondje door oude parken en stukjes aangelegd natuurgebied, waar nu ook koeien mogen grazen. Koeien zag ik deze keer niet, maar wel zag ik – en dat overkomt mij nooit – vlak voor mij een geschrokken reiger wegvliegen met een muis in zijn snavel. Het beestje spartelde nog toen de reiger even verderop zijn snavel omhoog gooide en de muis naar binnen slokte. Fascinerend om te zien.

Reigers horen bij Den Haag. Ze vormen een eigen stam met eigen plekjes, gebruiken en tradities. Iedere reiger heeft zijn voorkeuren, heb ik ooit in onze krant gelezen. En dat brengt mij op de column van Babah Tarawally die we donderdag publiceerden.

Babah beschrijft Nederland vanuit een Afrikaans venster. Hij houdt ons vaak een spiegel voor. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar het kan je wel aan het denken zetten.

Deze keer plakte hij het idee van een stam, de tribe, zoals hij schrijft, op de Nederlandse samenleving. “Burgers verliezen het vertrouwen in de maatschappij, wat een voedingsbodem is voor angst. Vanuit dreiging en angst zoeken mensen gelijkgestemden, oftewel een tribe, op. Zoals: stichting Kick Out Zwarte Piet, de boeren met hun tractoren, klimaatactivisten, veganisten, Extinction Rebellion, Platform voor Intersectionele Feministen, blokkeerfriezen, protesterende docenten, enzovoorts.”

We willen ons met elkaar verbinden

Hoewel we sterk geïndividualiseerd zijn, willen we ons ook met elkaar verbinden, is mijn conclusie. Het idee van een tribe dus.

Vroeger vormden religies en ideologieën de basis van onze tribes, in Nederland tot in extremis uitgevoerd ten tijde van de verzuiling, inmiddels vergruisd, verbrokkeld en verpulverd. Maar het gevoel met elkaar te willen zijn onder een gemeenschappelijke noemer, dat blijft – gelukkig maar – een hardnekkig verschijnsel.

Zou je de lezers van Trouw leden van een tribe kunnen noemen? Tijdens het hardlopen dacht ik daarover na. De krant is voor de meesten een onderdeel van hun leven. De krant serveert elke dag weer opnieuw een samenvatting van het nieuws, maar ook een keur aan achtergrondartikelen, opinies en commentaren. Mijn indruk is dat de meeste lezers zich sterk verbonden voelen met de krant.

Enorme betrokkenheid bij de krant

Afgelopen woensdag werd ik in een Utrechts café benaderd door twee mij onbekende mensen die mij blij de hand schudden. Ze waren lezers van de krant en hadden mij herkend van de wekelijkse foto die bij dit stukje staat. Op dat moment gaat het niet alleen om herkenning, maar ook om verbondenheid. Dat vind ik mooi.

Ik probeer één keer per jaar met lezers op stap te gaan. Doorgaans met Stijn Fens naar Rome. In de vele gesprekken die ik dan met mensen voer, ervaar ik een enorme betrokkenheid bij de krant. Redacteuren en columnisten worden vaak met naam en specialisme genoemd. In deze zin zijn redacteuren de vooruitgeschoven posten van de tribe, de verkenners en waarnemers.

De tribe gaat zich binnenkort verzamelen. Op zaterdag 30 november organiseren wij ’s middags een columnistenfestival in de Nicolaïkerk in Utrecht. Veel van onze columnisten en redacteuren zullen hierbij aanwezig zijn. U kunt zich opgeven via trouw.nl/columnistenfestival. Babah Tarawally zal er in ieder geval bij zijn en ik hoop u ook.

Aan het einde van mijn hardlooprondje kwam ik weer een reiger tegen. In zijn bek spartelde een kikker.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden