Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Vooral bij de VVD denken ze dat iedereen ondernemer wil zijn

Opinie

Jamal Ouariachi

Jamal Ouariachi © Maartje Geels
Column

Omdat ik gisteren in Amsterdam-Noord moest zijn – mijn schoonouders wonen daar en passen op maandag altijd op mijn dochtertje – greep ik de gelegenheid aan om de nieuwe metro eens uit te proberen. 

Ritje van niks eigenlijk, één halte van het Centraal Station naar Noorderpark, maar voldoende om de sfeer te proeven. Wat vooral opviel was hoe banaal het meteen aanvoelde, reizen met die omstreden Noord-Zuidlijn. Al die jaren, al die miljarden, al die ophef – en uiteindelijk gewoon een ondergronds treintje dat je van A naar B brengt.

Lees verder na de advertentie

Na de overdracht van dochterlief dook ik weer de nieuwe metro in. Halte Rokin: kopje koffie en een krantje op een terras. Opnieuw de metro: halte De Pijp. Beetje snuffelen in boekhandel Het Martyrium, in het middagzonnetje twee Holtkamp-kroketten met frites nuttigen op het tegenovergelegen terras. Daarna heel ouderwets met tram 3 naar huis.

Voor het honorarium voor deze column, moet een maal­tijd­koe­rier tussen de veertig en de vijftig ritten uitvoeren

Ogenschijnlijk een luie maandag, maar ik was hard aan het werk. Schrijven voltrekt zich – bij déze schrijver, althans – slechts voor een klein deel achter het toetsenbord. Het is vooral: veel lezen, nadenken, aantekeningen maken. En dat kan prima op een terras of banjerend door de stad.

Voor mij is het een droom­bestaan: vrijheid, ruimte, onafhankelijkheid. En ik verdien er niet eens heel beroerd mee. Voor het honorarium dat ik voor deze column ontvang, moet een maaltijdkoerier van bezorgdienst Deliveroo tussen de veertig en de vijftig ritten uitvoeren. Met een geschat gemiddelde van tweeënhalve rit per uur kom je dan uit op minimaal zestien uur werken – plassen, eten, slapen en, o ja, pensioen niet meegerekend. Maar volgens Deliveroo zelf biedt het werk veel vrijheid!

Dreigende schijnzelfstandigheid

Begin dit jaar besloot de bezorgdienst de arbeidscontracten van al zijn fietskoeriers te ontbinden en voortaan alleen nog met zzp’ers te werken. Een voormalig werknemer spande een rechtszaak aan, hij vond dat die zzp-overeenkomst neerkwam op die van iemand in loondienst, maar de rechter stelde hem gisteren in het ongelijk. Hij was wel degelijk zzp’er.

Steeds meer beroepsgroepen krijgen te maken met dreigende schijnzelfstandigheid. Vooral bij de VVD denken ze dat iedereen in Nederland ondernemer wil zijn. Maar ondernemen is een vak apart. De meeste mensen willen zich vooral op de inhoud van hun werk concentreren en zo min mogelijk tijd verliezen aan allerlei ondernemersrompslomp.

Als ik voor mezelf spreek: ik heb een helse pesthekel aan administratieve klusjes. Toch, omdat ik niets anders ambieer dan te leven van het schrijven, breng ik dat offer graag. Maar wat als je dat ook moet opbrengen voor een eenvoudig bijbaantje als fietskoerier? Ik zou het wel weten: snel wat anders zoeken. In loondienst. Zeker als je student bent en je mentale energie voor iets beters kunt gebruiken. Maar als de Deliveroo’s van deze wereld het voor het zeggen krijgen, zijn we straks een land dat vergeven is van ondernemers – die allemaal een helse pesthekel aan ondernemen hebben. 

Jamal Ouariachi is psycholoog en schrijver. Voor zijn roman 'Een Honger' ontving hij in 2017 de EU-prijs voor literatuur. Lees hier zijn andere columns, die in de zomer verschijnen.

Deel dit artikel

Voor het honorarium voor deze column, moet een maal­tijd­koe­rier tussen de veertig en de vijftig ritten uitvoeren