Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Volgens Rutte is iedereen gelijk, alleen zijn sommigen gelijker dan anderen

Opinie

Stevo Akkerman

© Trouw
Column

Het knipperde nogal met de ogen en het bewoog uitgesproken houterig: je kon zien dat het regeerakkoord wel een beetje aan de buitenwereld moest wennen. 

Geen wonder na 208 dagen in de schoot van de formerende partijen. Ik kreeg zelfs de indruk dat het licht tegenstribbelde, alsof het zich ervan bewust was een moetje te zijn.

Lees verder na de advertentie

Ik had verwacht dat het ‘Den Vaderland Getrouwe’ zou gaan heten, of ‘De Bataafsche Leeuw’ of iets moderns als ‘VOC 2.0’. Het werd ‘Vertrouwen in de toekomst’. Lekker optimistisch, al waren er omstanders die, de formerende partijen kennende, bij voorbaat hun bedenkingen hadden. Nationale ombudsman Reinier van Zutphen waarschuwde maandag via de NRC dat Rutte III niet dezelfde fout moest maken als Rutte II door alle heil te verwachten van de ‘zelfredzaamheid’ van de burger. Die ‘zoek-het-maar-uit’-doctrine, officieel de participatiesamenleving geheten, veronderstelt dat mensen die hulp nodig hebben ‘in hun eigen kracht’ gezet moeten worden, waarna zij vervolgens hun eigen hulparrangement organiseren. Dat miskent hun situatie.

Degenen die de wetten maken, hebben hun eigen leven meestal zo goed op orde dat ze zich niet kunnen voorstellen hoe het is om niet zelfredzaam te zijn, aldus Van Zutphen. Daardoor zien ze volgens hem ‘een paar miljoen Nederlanders’ over het hoofd. “De overheid moet weer leren zeggen: ik weet dat ik nodig ben.”

De opmerkingen van de ombudsman sluiten aan bij de kritiek van Ernst Hirsch Ballin op zijn eigen CDA: “Te lang is medewerking verleent aan het harde beleid waarin ook de zwaksten hun ‘eigen broek moesten ophouden’.” Daarbij weigert Hirsch Ballin, anders dan Sybrand Buma, onderscheid te maken tussen gewone en ongewone Nederlanders; voor de oud-minister weegt het lot van immigranten niet minder zwaar dan dat van boze Nederlanders.

Het regeerakkoord biedt wat dat betreft weinig hoop. In paragraaf 4.6, aangaande Integratie, verschijnt weer dat woord ‘zelfredzaamheid’, wat prachtig klinkt. Maar het gaat gepaard met maatregelen die nieuwkomers de boodschap geven dat in dit ‘onwijs gave land’ (Mark Rutte) iedereen gelijk is, maar sommigen gelijker dan anderen. Hoe moeten ze het plan ervaren dat alleen zij bijstand en toeslagen ‘in natura met leefgeld’ ontvangen?

Ooit heette het dat je een land moest beoordelen naar de manier waarop het zijn zwaksten behandelde

En dan heb ik het kinderpardon nog niet genoemd, het kroonjuweel van de ChristenUnie. Had Segers daar niet harder over kunnen onderhandelen? Hij wist toch dat zijn partij noodzakelijk was voor een meerderheid? Nu worden de criteria niet verruimd, wat betekent dat het woord ‘pardon’ een wassen neus blijft en dat kinderen, hier geboren en/of opgegroeid, uitgezet worden naar landen waar ze niets te zoeken hebben. Irak. Afghanistan.

Zeker, het is slechts één element in een lang akkoord, maar ooit heette het dat je een land moest beoordelen naar de manier waarop het zijn zwaksten behandelde. Tja. Het land van ooit. Nu leven we in het land van de normale Nederlanders. 

Lees hier meer columns van Stevo Akkerman en lees hier alles over het nieuwe regeerakkoord. 



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Ooit heette het dat je een land moest beoordelen naar de manier waarop het zijn zwaksten behandelde