CommentaarMarinierskazerne

Visser en Bijleveld moeten nú schoon schip maken

In de hele onverkwikkelijke affaire rond de marinierskazerne die naar Zeeland zou gaan, maar toch niet ging, draait het vandaag in het Kamerdebat om één ding. Hebben staatssecretaris Barbara Visser en minister Ank Bijleveld de Tweede Kamer niet of niet tijdig geïnformeerd?

Visser heeft de schijn tegen. Anders dan ze in maart de Kamer vertelde, was ze al een jaar langer bezig met de zoektocht naar alternatieve locaties voor de kazerne, onthulde de Volkskrant dit weekend. Daarvoor stelde ze een verkenner aan, een bekende uit het tweede kabinet Rutte, de PvdA’er Co Verdaas. Een stap die ze de Kamer zeker had moeten melden. Het was bovendien simpelweg een kwestie van bestuurlijk lef en elementair fatsoen geweest als Visser de Zeeuwen veel eerder deel­genoot had gemaakt van haar twijfels over de verhuizing. Al die tijd gingen in Vlissingen de voorbereidingen voor de zeer gewenste komst van de mariniers en hun gezinnen gewoon door.

Het staat bewindspersonen uiteraard vrij om op gemaakte besluiten terug te komen. Zeker als ze daarmee gehoor geven aan zorgen uit de samenleving. Of als de omstandigheden gewijzigd zijn, en er zijn goede argumenten te geven. Maar dit dient te gebeuren met grote zorgvuldigheid, open vizier en – uiteraard, maar helaas is dit niet zo vanzelfsprekend – met inachtneming van de democratische spelregels. Visser bood hiervoor al eens excuses aan. Die blijken nu ietwat voortijdig gegeven.

Een geschiedenis van excuses

Visser liet de Kamer nog iets interessants weten. Ze schrijft als antwoord op vragen dat de minister ‘bij dit gehele proces betrokken was’. Hiermee zet ze ook CDA-minister Ank Bijleveld vol in beeld. Misschien uit politieke overwegingen, de VVD nam immers in maart de woede van de Zeeuwen volledig op haar schouders. Premier Rutte reisde naar het zuiden om persoonlijk excuus aan te bieden.

Belangrijker is hoe Bijleveld haar ‘betrokkenheid bij het proces’ aan het parlement uitlegt. Waarom wees zij Visser niet op de plicht het parlement tijdig te informeren? De Tweede Kamer heeft met deze minister al een geschiedenis van excuses, wegens slordige besluitvorming en op z’n best slordig voldoen aan deze informatieplicht. Beide bewindspersonen overleefden moties van wantrouwen en van afkeuring.

Daarmee staan alle seinen voor deze minister en haar staatssecretaris op oranje. Defensie moet zich tot het uiterste inspannen nu schoon schip te maken. Daarbij gaan we ervan uit dat in het overleg met de Zeeuwen over hun economische compensatie ditmaal niet langs hen heen wordt gepraat, maar echt wordt geluisterd naar de wensen.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden