ColumnNaema Tahir

Vijandschap tussen politici? Het kan ook anders

Soms volg ik parlementaire debatten uit Pakistan, ik versta de Urdu taal en ik vind het boeiend om te zien hoe in een oosters land de relatief nieuwe democratie uitpakt. Laatst zag ik Imran Khan, de premier van Pakistan, het parlement toespreken maar daarin werd hij steeds gehinderd. Het een na het andere lid van de oppositie betrad de zaal waarbij de andere oppositieleden zoveel kabaal maakten, dat de premier voortdurend onderbroken werd. Dat is dan wat wij mensen te zien krijgen van de politiek op de buis. Kinderachtige spelletjes van politieke vijanden.

Een Nederlandse vriendin vertelde me laatst dat ze totaal gestopt is om naar politieke debatten te kijken. Ze vindt de sfeer naar en ze wordt er naar van, en eerlijk gezegd heb ik hetzelfde gevoel. Toch kijk ik en ik lees wel over de politiek. Ik ben schrijver. Ik doceer recht op de universiteit. Dan is het toch wel zaak om de actualiteiten bij te houden. Juist ook als die actualiteiten van grote invloed kunnen zijn op ieder van ons, zoals dat bijvoorbeeld het geval is bij de Amerikaanse verkiezingen.

Debat tussen Harris en Pence

Ik wilde het er niet over hebben in deze column. U leest en hoort genoeg over de verkiezingen in de VS. En misschien vond u het, net als ik, niet altijd prettig om naar de debatten tussen de kandidaten te kijken. Een ervan heb ik wel helemaal uitgekeken en dat was het debat tussen senator Harris – de running mate van presidentskandidaat Biden – en de vicepremier van de VS, Pence – de runningmate van president Trump.

Wat ik hier wil uitlichten is de laatste vraag die tijdens dat debat werd gesteld. Deze kwam van een schoolmeisje en ik vat het samen: ‘Als ik naar het nieuws kijk, zie ik vechtende Democraten en Republikeinen. Niets gaat veranderen als we niet stoppen met ruzie en woede. Hoe kan de samenleving worden verenigd en geheeld?’ Rake, actuele vraag.

Ze zeggen dat de politiek geen vrienden kent. Ik zag laatst de trailer van seizoen 4 van de razendpopulaire Netflix-serie ‘The Crown’ over het Britse koningshuis. In die trailer zie je een tweegesprek tussen koningin Elizabeth de Tweede en de Britse premier Margaret Thatcher. Ze hebben het over vijanden in de politiek. Thatcher antwoordt met een zelfgenoegzaam en trots ‘Oh ja!’ op de vraag van de koningin of ze zich gemakkelijk voelt bij het maken van vijanden.

Hier wordt vijandschap opgehemeld. Het deed me denken aan de beruchte zin uit de film ‘Wallstreet’ waarin Gordon Gekko zelfgenoegzaam en trots oppert ‘Gulzigheid is goed’. De ondeugd wordt deugd.

Michelle Obama lachend op foto met George W. Bush

Maar het kan anders. Op internet stuitte ik onlangs op foto’s van Michelle Obama, voormalige first lady van de VS. Verrassende foto’s van de Democraat Obama samen met niemand anders dan de Republikein George W. Bush. Ze heeft in de ene foto zijn hand vast, in een andere foto haar armen om hem heen geslagen, in weer een andere kijken ze elkaar lachend aan. Vrienden. Vanuit onverwachte hoek.

Toen ik een van de foto’s doorstuurde naar een vriendin, zei ze dat de foto nep leek. Leven we echt in tijden dat het beeld van vriendschap tussen politici ons nep lijkt en het beeld van vijandschap als normaal wordt beschouwd?

Naema Tahir is jurist en schrijver. Voor Trouw schrijft ze om de week een column. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden