Commentaar

Verzekeraars moeten meer druk zetten op de fabrikanten die de medicijnvoorraad niet op peil houden

Beeld AFP

Het is alsof ik zonder kogels naar het front word gestuurd. Die vergelijking trok huisarts Bart Timmers vorige week in deze krant. Hij reageerde op het nieuws dat steeds meer medicijnen tijdelijk niet leverbaar zijn. 

De patiënten van Timmers leveren braaf hun recept in bij de apotheek, om nogal eens te horen dat het medicijn dat er op vermeld staat, uit de schappen is. De apotheker moet met Timmers bellen en de patiënt gaat naar huis met het alternatief en met de onzekerheid of dit middel niet onvermoede bijwerkingen heeft.

Tot nu toe zijn er nog steeds alternatieven gevonden. De vergelijking met de kogelloze frontsoldaat is dus overdreven. Toch heeft Timmers een punt. Vorig jaar waren ruim 700 medicijnen twee weken of langer niet leverbaar. Dat is vier keer zoveel als in 2010. De cijfers komen van de apotheken, die direct het zuinige medicijnbeleid als schuldige aanwezen. De uitvoerders van dat beleid, de zorgverzekeraars, speelden de bal verder naar de farmaceuten, die hun voorraad niet op peil houden.

Alles wijst erop dat dit verwijt aan producenten terecht is. Veel van de tijdelijke tekorten blijken neer te komen op de verplaatsing van een fabriek zonder goed na te denken over de gevolgen, of op een smoes als ‘in China leverden ze ineens geen grondstoffen meer’.

Het is deze laksheid van de industrie die moet worden aangepakt. Apothekers stellen voor meer geld uit te trekken voor medicijnen. Maar bij dat beleid vliegt de zorgpremie jaarlijks met nog eens vijftig euro per Nederlander omhoog, en een positief resultaat is allerminst gegarandeerd omdat we niet weten of de fabrikanten dan ineens hun laksheid laten varen.

Toch is de doorverwijzing van de zorgverzekeraars naar ‘het volgende loket’ te passief. Het miskent hun macht om als beheerder van zorgmiljarden fabrikanten te dwingen zich minder laks op te stellen. Is het bijvoorbeeld niet mogelijk medicijnfabrieken die herhaaldelijk voor een tekort zorgen, op zijn minst te dreigen met contractverlies? Dat moet zeker kunnen als er een goed alternatief medicijn is. De overheid, weliswaar niet rechtstreeks bij deze onderhandelingen betrokken, zou kunnen overwegen op meerdere punten - denk aan huisvesting, collectieve contracten, aan afstemming met buurlanden - ook een duit in dit zakje te doen.

Apothekers en artsen als Bart Timmers moeten daarom ook zelf in actie komen. Bij welke van die 700 medicijnen is er een prima alternatief, en bij hoeveel pillen is actie door verzekeraars en overheid echt nodig? Het belang van de patiënt, die het liefst geen enkele switch heeft, weegt hier zwaar maar moet op basis van goede informatie worden afgewogen tegen het collectieve belang van een betaalbaar en solidair zorgstelsel.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren. Lees hier meer commentaren. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden