Commentaar Eneco

Versnipper het Eneco-geld niet

Het voelt ongemakkelijk als Nederlandse nutsbedrijven in handen vallen van grote buitenlandse partijen. De overname van Eneco door de Japanse bedrijven Mitsubishi en Chubu is in dat opzicht de slotacte van de elektriciteitsopera. Eerst ging Essent op in het Duitse RNW (nu Eon), daarna Nuon in het Zweedse Vattenfall. En nu kopen Japanse partijen dus vrijwel zeker Eneco, het bedrijf dat van die drie grote partijen het meest doet aan groene energievoorziening.

Het is allemaal een gevolg van de splitsing van de elektriciteitsbedrijven in een netwerkpoot en een stroomleverantietak, waartoe in 2006 werd besloten. Toen al klonk de waarschuwing dat de stroomleveranciers ten prooi zouden vallen aan buitenlandse bedrijven die deze splitsing niet hoefden aan te brengen en financieel krachtiger konden blijven. De kabels en toebehoren blijven nu wel in Nederlandse handen en inderdaad is dat het belangrijkste. Zo kunnen er altijd nieuwe aanbieders via die infrastructuur gaan leveren, mochten de bestaande (buitenlandse) aanbieders hun macht misbruiken en de prijzen opjagen.

Slag om de arm

Voor Eneco garanderen de Japanse bedrijven dat het zijn relatief groene koers kan blijven varen. Enig vertrouwen in Mitsubishi is wel gerechtvaardigd. Het conglomeraat heeft met Eneco in Duitsland al een megabatterij gebouwd en exploiteert met Eneco windparken op zee. Die lijn wil het doortrekken, claimt Mitsubishi: Eneco moet het hart worden van Mitsubishi’s (groene) energie-opwekking in Europa. Al moet je wel een slag om de arm houden bij een bedrijf dat ook olie en kolen wint en hybride SUV’s bouwt die in praktijk vooral op fossiele brandstof blijken te rijden.

Hoe dan ook hebben de 44 gemeenten die eigenaar waren van Eneco een goede prijs bedongen, ze krijgen er meer voor dan de concurrerende bieders Shell/PGGM en Rabobank/KKR wilden betalen. Hoe ze die 4,1 miljard euro gaan uitgeven, wordt nu onderwerp van groot politiek debat. Veel van de verdiensten die andere gemeenten overhielden aan de verkoop van energiebedrijven bleken achteraf te zijn besteed aan korting op de gemeentebelasting, kinderdagverblijven, speelkooien, kunst in de wijk, openbare toiletten en ga zo maar door. Dat is niet verstandig.

Het gaat alles bij elkaar bovendien niet om enorme bedragen, het zijn eenmalige meevallers. Gemeenten moeten dan ook voorkomen dat de uitgaven versnipperd raken. Meest logisch is het geld te investeren in het duurzamer maken van de gemeenten, zodat er een grote slag kan worden gemaakt in de energietransitie waar Nederland, en dus ook de gemeenten, voor staat. Betere infrastructuur en openbaar vervoer zijn ook een optie.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden