Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Verdienen jihadkinderen een warm welkom in Nederland?

Opinie

Monic Slingerland

© EPA
De vraag van Monic

Kalifaatkinderen’ heten ze. Met honderden zitten ze in kampen in Syrië. Velen van hen zijn in IS-gebied geboren en daardoor officieel stateloos. Het zijn kinderen die veel geweld gezien hebben, sommigen hebben hun vader verloren.

Er zijn trouwens twee keer zoveel kinderen van Nederlandse Syriëgangers in Syrië en Irak dan de AIVD tot voor kort dacht: wel 175. Zeker honderd van hen jonger dan vier jaar. Welke toekomst hebben zij? En zijn de kalifaatkinderen welkom in Nederland, met hun moeder?

Lees verder na de advertentie

De AIVD schetst in een rapport uit 2017 dat IS ook vrouwen inzet als strijders en kinderen als de toekomstige bouwstenen van het kalifaat beschouwt. Kinderen zijn makkelijk te beïnvloeden, te trainen en klaar te stomen voor toekomstige taken als terroristische aanslagen of koken en baren.

In die zin zouden kalifaatkinderen zelf een soort levende bommen zijn, die op een gegeven moment hun gevaarlijke lading laten exploderen in de vorm van een terroristische aanval. Alle reden dan om ze niet zomaar terug te halen in de Nederlandse samenleving. De Nederlandse overheid is zeer terughoudend in het verwelkomen van kalifaatkinderen. Van ophalen uit Syrië of Irak is geen sprake.

De Belgische overheid besliste vlak voor Kerst vorig jaar dat alle kinderen van jihadstrijders met - via DNA - aantoonbaar Belgische ouders in principe het recht hebben om naar België te komen en een paspoort krijgen. Daar zit wel een leeftijdsgrens aan van tien jaar. Voor jongeren tussen tien en negentien wordt van geval tot geval bekeken of zij welkom zijn. Voor hun ouders geldt dit recht niet. Dat betekent dat jonge kalifaatkinderen zonder hun ouders naar België moeten reizen.

De vraag is hoe reëel dit is, want net als Nederland doet België geen pogingen om deze kinderen op te sporen en op te halen. En dat zou wel moeten, vindt een organisatie als Defense for Children. Rusland en Indonesië hebben dat trouwens wel gedaan, las ik in een reportage in Trouw (Verdieping, 3 januari).

Moet Nederland zich het lot van ka­li­faat­kin­de­ren met een of twee Nederlandse ouders meer aantrekken?

Daarin beschreef journalist Judit Neurink de situatie van kalifaatkinderen in een gevangenkamp van Syrische Koerden. De Koerdische hulporganisatie Seed vangt hen op. Volgens medewerkers van Seed vormen deze kinderen geen enkel gevaar. Het probleem is dat ze getraumatiseerd zijn, niet dat ze terroristische neigingen hebben.

Moet ik dan aan de waarschuwing van de Coördinator terrorismebestrijding denken dat er publicitaire druk zal komen om minderjarigen die willen terugkeren als slachtoffers af te schilderen (‘Dreigingsbeeld Terrorisme Nederland’, editie nov. 2017)?

Ik ben geneigd te zeggen dat die kinderen van Syriëgangers het recht hebben om naar het land van hun ouders te komen. Ik zie ze niet als potentiële bomgordeldragers, maar als mensen met net zoveel recht op een toekomst als mijn eigen kinderen.

Hoe staat u er tegenover: moet Nederland zich het lot van kalifaatkinderen met een of twee Nederlandse ouders meer aantrekken?

Deel dit artikel

Moet Nederland zich het lot van ka­li­faat­kin­de­ren met een of twee Nederlandse ouders meer aantrekken?