Opinie Dierenwelzijn

Varkensschaamte? Nee, hoor: varkenstrots

Het beeld dat mensen hebben van de Nederlandse varkenshouderij is niet reëel, reageert varkenshouder Jan Holsappel op de ‘grote woorden’ van columnist Ephimenco.

Nederland telt aan het einde van dit jaar nog zo’n 3500 varkensbedrijven en naar verwachting zet de trend door, naar zo’n 1000 in 2030. Bij de eeuwwisseling waren er ongeveer 14.000. Zullen de meeste varkenshouders het ­bedrijf vanwege rijkdom beëindigd hebben? Waarschijnlijk niet.

Zijn de ‘survivors’ meedogenloze dierenbeulen of flexibele, hardwerkende agrarische ondernemers? Je moet als varkenshouder in Nederland in elk ­geval een dikke huid hebben om alle maatschappelijke aantijgingen te kunnen overleven. Of beter gezegd: het beeld dat veel journalisten en milieu- of dierenwelzijnsorganisaties de burger op willen dringen met vaak (on)bewust misleidende informatie.

Ephimenco, die ik zaterdags altijd ­direct lees, prikkelde op 17 augustus dan ook al mijn vezels vanwege de grote woorden die deze (tot dan toe) gewaardeerde columnist uitte. ‘Varkensconcentratiekampen’ en ‘schandelijke dierenbehandeling’ zijn forse beschuldigingen aan ons, varkenshouders. Het is goed dat misstanden aan de kaak ­gesteld worden, maar scheer niet de ­hele sector over een kam.

‘Ik nodig Ephimenco van harte uit’

Ik kan inhoudelijk op de column ingaan en alle argumenten op schrift zetten, maar deze wegen niet op tegen een ­bedrijfsbezoek. Daarom nodig ik hem van harte uit bij ons zeugenbedrijf, om zo een reëel beeld te krijgen van de varkenshouderij in Nederland. Evenals bij veel andere collega’s komen er geregeld buitenlandse bezoekers bij ons om te kijken hoe wij een efficiënte werkwijze combineren met veel aandacht voor de menselijke factor en dierenwelzijn.

Vergeleken met 50 jaar geleden hebben we nu bijvoorbeeld voor één kilogram varkensvlees 20 procent minder land, 60 procent minder water en 65 procent minder voer nodig. Allemaal factoren die hard nodig zijn om in Nederland als varkenshouder te kunnen overleven. We hebben van alle EU-landen de hoogste kosten voor allerlei maatschappelijke eisen en hebben mede daarom een voorbeeldfunctie in de wereld.

Dit alles neemt niet weg dat elke stalbrand er één te veel is. Het is een drama voor de dieren én de ondernemer. We hoeven ons echter nergens voor te schamen, maar mogen juist trots zijn op waar we nu staan. Natuurlijk blijven we werken aan verdere invulling van alle vragen/eisen die vanuit de maatschappij en de vleesverwerking op ons af komen. Want ‘wie betaalt, bepaalt’ en dat blijft óók een grote uitdaging voor burgers en uiteindelijk de consumenten.

Lees ook:

Het is tijd om te stoppen met concentratiekampen voor varkens

Er was een tijd dat een reclamespotje voor betere leefomstandigheden van veedieren bij columnist Sylvain Ephimenco voor een geeuw had gezorgd. ‘Misschien had deze zomer de foto van die duizenden varkens in een megastal, opeengepakt tussen metalen stangen, voor een omslag bij me gezorgd. Dit was een varkensconcentratiekamp.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden