Beeld Trouw

Commentaar Verslavende pillen

Van geloven in een wonderpil tegen de pijn wordt niemand beter

Pijn lijden wil niemand. Pijn, heftige pijn, kan het leven tot een hel maken en de wereld piepklein. Het is dan ook logisch dat wie pijn heeft, daar een oplossing voor zoekt. Die komt vaak uit de potjes van de farmaceutische industrie. In de VS heeft dat geleid tot de opiatencrisis, veroorzaakt door artsen die, betaald door de pillenindustrie, sinds de jaren negentig hun patiënten langdurig zwaar verslavende pijnstillers voorschreven als oxycodon en fentanyl. Alleen al in 2017 overleden 42.000 Amerikanen voortijdig door het gebruik van deze middelen, vaak in combinatie met andere middelen.

Ook in Nederland worden deze dubieuze pijnstillers te lang en te vaak geslikt, waarschuwden de zorgverzekeraars twee jaar geleden. Afgelopen week werden de gevolgen hiervan duidelijk: in 2017 zijn liefst 220 mensen vroegtijdig overleden door het slikken van zeer verslavende pijnstillers. Cijfers over andere jaren ontbreken nog, maar de vrees is dat die hoger zullen uitvallen.

Deze cijfers roepen serieuze vragen op over de patiëntenzorg, verleend door de Nederlandse (huis)artsen die deze zeer omstreden middelen relatief vaak voorschrijven. In de VS, maar ook in Canada, is immers al jarenlang veel ophef over juist deze opiaten als oxycodon en fentanyl, waarvan de werking vergelijkbaar is met heroïne. Hoe kan die ophef deze Nederlandse artsen zijn ontgaan? Hoe kan het dat zij juist deze middelen vaker zijn gaan voorschrijven? Schokkend is ook dat nog lang niet alle artsen hun voorschrijfgedrag hebben aangepast sinds vorig jaar de richtlijnen zijn aangescherpt. Het aantal Nederlandse gebruikers van onder meer fentanyl – tachtig tot honderd keer sterker dan heroïne – wil maar niet dalen. Ook beroepsorganisatie KNMG erkent dat het voor artsen ‘blijkbaar nog steeds moeilijk is het gebruik van deze middelen te beperken’.

Per saldo wordt hier dus ondermaatse zorg verleend, met een verhoogd risico op voortijdig overlijden. Natuurlijk, een patiënt laten afkicken van zwaar verslavende middelen is niet eenvoudig, net zoals het ingewikkeld is om een kwaaie patiënt uit te leggen waarom hij ‘zijn’ pijnstiller niet meer krijgt. Maar dat hoort wel bij goede zorg. Net zoals het zoeken naar alternatieven om de pijn van patiënten draaglijker te maken. De oplossing kan per patiënt verschillen: andere pijnbestrijders, psychologische begeleiding, opname op een pijnpoli in een ziekenhuis. Soms zal ook dat niet helpen. Dan resteert slechts het leren leven met pijn. Maar van geloven in een wonderpil, wordt niemand echt beter.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden