ColumnStevo Akkerman

Van die dagen dat Amma Asante zich onwelkom voelt

Af en toe gooi ik op deze plaats wat dingen op een hoop die totaal niet met elkaar te maken hebben, en dat wil ik vandaag ook doen. Ik begin met een tweet die Amma Asante, voorzitter van de landelijke Cliëntenraad en oud-Kamerlid voor de PvdA, gisterochtend plaatste. Asante, die van Ghanese afkomst is, schreef het volgende: “Er zijn van die dagen waarop ik weg wil uit NL. Niet omdat ik het hier zo slecht heb, daar hebben mijn ouders en ikzelf hard voor gewerkt, maar omdat het hier soms zo onwelkom voelt. Ik vraag me af hoe het is te leven in een land waar ik mij welkom voel. Dit is zo’n dag.”

Asante meldde niet waarom ze zich zo onwelkom voelde. Het kan in elk geval niets te maken hebben met het nieuws dat deze krant een dag eerder bracht, want dat ging over Oost-Europese arbeidsmigranten. Zij blijken in Nederland te worden weggedrukt naar de rand van de arbeidsmarkt en de samenleving. Leuk dat ze voor een karig loon onze economie vooruithelpen, maar dat betekent natuurlijk niet dat ze er verder bijhoren.

76 procent van hen heeft een tijdelijk dienstverband, tegen 29 procent van de Nederlanders, ze verliezen vier keer vaker hun baan en wonen vaak in armetierige omstandigheden, geregeld door de uitzendbureaus waar ze afhankelijk van zijn. En dan mogen ze nog blij zijn dat dat Polenmeldpunt van de PVV – dat ook openstond voor klachten over andere Oost-Europeanen – niet meer actief is, ik hoor er althans nooit iets over.

Maar dat Oost-Europese arbeiders als koelies worden behandeld, heeft dan natuurlijk weer niets te maken met wat de Chinese Nederlanders overkomt. Zij worden geacht wee-glimlachend de ruwe humor van de oorspronkelijke bevolking te ondergaan nu er in Wuhan een gevaarlijk virus is ontstaan. Poep en pies in de liften van een studentencomplex waar veel Chinezen verblijven, verwensingen op de muren (‘Chinezen sterf’) en grappige liedjes over ‘stinkchinezen’ op Radio 10: ‘Vreet geen Chinees, dan hebbie niks te vrezen, voorkomen is beter dan Chinezen’. Goed, dat nummer is, nadat er protesten klonken, teruggetrokken. Raar eigenlijk, het leken altijd zulke stille types, die Chinezen, en nu zeggen ze opeens iets terug.

We moeten echter niet alle minderheden over één kam scheren, de Chinezen zijn geen Marokkanen of zo. Dat de Marokkanen onder vuur liggen, ook voor dingen die ze niet deden, maar gedaan hadden kunnen hebben, heeft met het voorgaande niets te maken. En het zou dus, over Marokkanen gesproken, onjuist zijn om de opwinding over mogelijke samenwerking tussen het CDA en Forum voor Democratie in verband te brengen met wat er allemaal gaande is op het vlak van de integratie.

Vreemd dat het Brabantse CDA-bestuurslid Dave Ensberg dat niet begrijpt. Hij keert zich tegen een coalitie met een partij ‘die mijn gemengde gezin beschouwt als het symbool van de homeopathische verdunning van het boreale ras’. Maar Ensberg is van Surinaamse afkomst, dat heeft met de Marokkanen niets te maken toch?

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees ze hier terug. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden