commentaar

Unilevers keuze voor Rotterdam is duurzame winst

Het hoofdkantoor van Unilever in Rotterdam.Beeld ANP

De Brits-Nederlandse multinational Unilever, bekend van levensmiddelenmerken (zoals Becel, Lipton, Knorr) en verzorgingsproducten (Lux en Omo), heeft zijn toekomstplannen bekendgemaakt. Het bedrijf keert Londen de rug toe en wil verder als louter Nederlands bedrijf. 

Daarmee komt er een einde aan de duale structuur die dateert uit 1930, toen het Britse Lever Brothers samenging met de Nederlandse Margarine Unie. De officiële verklaring voor de keuze voor één hoofdkantoor in Rotterdam is dat de handel in Nederlandse aandelen groter is dan die in het Verenigd Koninkrijk. 

Unilever hoopt bovenal zo ‘simpeler, leniger en meer gefocust’ te worden. Overnames moeten bijvoorbeeld simpeler worden en dat laatste is natuurlijk koren op de molen van de aandeelhouder.

Economische chaos

Naast deze officiële verklaring, wordt er links en rechts flink gespeculeerd over ‘de échte verklaring’. Bijvoorbeeld dat Unilever uit Londen vlucht voor de Brexit en de te verwachten economische chaos. Of dat de door het kabinet aangekondigde afschaffing van de dividendbelasting – een cadeautje aan buitenlandse aandeelhouders – het bedrijf naar Rotterdam lokte. 

Zo heeft een concernbesluit meteen een enorme politieke lading gekregen, een dilemma waar Unilever zich bewust van is, zo blijkt uit zijn stilzwijgen. Dat geeft voor- en tegenstanders van Brexit of van de afschaffing van de dividendbelasting alle ruimte om hun standpunt te onderbouwen, maar of wat zij beweren klopt, is de vraag.

Ecologische voetafdruk

Feiten zijn er ook. Dat Unilevers keuze voor Rotterdam een welkome impuls is voor de regio bijvoorbeeld. Hoewel het aantal extra arbeidsplaatsen (enkele tientallen) beperkt is, heeft de keuze een gunstig effect op het tobberige imago van de Maasstad, met haar hoogste werkloosheidspercentage (11,3) van alle steden.

Maar er speelt meer. Unilever onderscheidt zich door een helder beleid om zijn ecologische voetafdruk te verminderen. Of, zoals Unilever-bestuursvoorzitter Paul Polman, nummer 17 in de Duurzame 100, het ooit verwoordde: “Ik wil geen deel uitmaken van een economisch systeem dat natuurlijke hulpbronnen steelt die de volgende generatie rechtmatig toekomen.” 

Langste eind

Zo’n beleid vereist een lange adem en laat zich slecht plooien naar de nukken van rendementsbeluste aandeelhouders. In Engeland trekt vaak de aandeelhouder aan het langste eind trekt. Volgens de Nederlandse wet beslist de concerndirectie over de strategie, zo blijkt uit de mislukte, vijandige overname van Akzo vorig jaar.

De verhuizing naar Rotterdam lijkt dan ook een opsteker voor de duurzame missie van het bedrijf. En dat is alleen maar positief.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees ook:

Unilever kiest voor Nederland. In de praktijk verandert er weinig, maar toch is het een gevoelige nederlaag voor het Verenigd Koninkrijk.

Unilever vestigt zich in Rotterdam dankzij het plan de dividendbelasting af te schaffen. Ja, zegt de coalitie. Nee, roept de oppositie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden