Commentaar

Trump vergeet de Palestijnen

De Amerikaanse president Donald Trump spreekt tijdens een bezoek aan het Israël Museum in Jeruzalem, 23 mei 2017. Deze week maakte Trump bekend Jeruzalem te gaan erkennen als Israëlische hoofdstad.Beeld AFP

De Amerikaanse president Donald Trump mag met zijn erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël een verkiezingsbelofte aan het Amerikaanse volk hebben ingelost, een ander volk komt er opnieuw bekaaid vanaf, namelijk de Palestijnse bevolking. 

Want de Israëlische regering ziet in deze erkenning een bevestiging van het ‘ondeelbare’ Jeruzalem als hoofdstad van de Joodse staat. De hoop die Palestijnen mogen koesteren dat zij recht hebben op Oost-Jeruzalem als hoofdstad van hun toekomstige staat, lijkt verder weg dan ooit.

De Joodse staat heeft vanaf het begin van zijn bestaan gedroomd van het ondeelbare Jeruzalem. Eerst werd West-Jeruzalem uitgeroepen tot hoofdstad van de staat Israël. Dertien jaar na de verovering van het oostelijk gedeelte in 1967, werd Oost-Jeruzalem geannexeerd en werd de stad verenigd.

Israël trok zich wat betreft het nederzettingenbeleid niets aan van de Oslo-akkoorden in 1993, waarbij Israël en de PLO afspraken de definitieve status tijdens vredesonderhandelingen te bepalen. In Oost-Jeruzalem verschenen grote Joodse wijken, officieel nederzettingen genoemd, net zoals op de Westelijke Jordaanoever zelf. Een schending van het internationaal recht, keer op keer door de internationale gemeenschap uitgesproken en, zoals gezegd, in strijd met de Oslo-akkoorden. 

Inmiddels is Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever een lappendeken van Joodse nederzettingen en ommuurde Palestijnse steden en dorpen. De Palestijnen zijn administratief en economisch geheel overgeleverd aan de grillen van de Israëlische bezetter, ook waar de Palestijnse autoriteit officieel de scepter zwaait. Die muren zijn overigens wel een reactie op terroristische aanslagen uit de Palestijnse gebieden.

Een twee-statenoplossing, die zowel door Israël, de Palestijnse autoriteit als de internationale gemeenschap als wens wordt beleden, lijkt met het verstrijken van de tijd een steeds grotere illusie te worden. Van druk vanuit de Arabische staten in het Midden-Oosten hoeft weinig te worden verwacht. Ze zijn vooral met elkaar in de weer en hebben de Palestijnen wel vaker in de kou laten staan. Als invloedrijkste en kapitaalkrachtigste sponsor van de staat Israël, had Amerika Israël tot echte onderhandelingen met de Palestijnen kunnen dwingen. 

Dat kan nog steeds, maar bij Trump en bij zijn Joodse en christelijke achterban, ontbreekt helaas de wil en de noodzaak een rechtvaardige oplossing voor beide partijen te zoeken. Wat rest voor de Palestijnse bevolking op de bezette Jordaanoever en in Gaza is een gestage bevriezing van de huidige politiek-geografische situatie.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees ook: 

Leidt Trumps erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël tot vrede?

Lees eerdere commentaren in ons dossier

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden