CommentaarChina

Troepen in Ladakh, schepen in de Zuid-Chinese Zee. Houd Peking met argusogen in de gaten

Het is nog maar een maand of twee geleden dat China zich van zijn sympathiekste kant liet zien. Ternauwernood had Peking de ­corona-epidemie in eigen land min of meer onder controle, of het zond al hulptroepen uit over de wereld. In verschillende Europese landen schoten Chinese artsen te hulp, en schaarse goederen als mondkapjes en testkits vonden hun weg vanuit ­China naar alle uithoeken van de wereld. Peking werkte hard aan wat wel soft power wordt genoemd: diplomatie die gericht is om goodwill te kweken.

Maar als die pogingen al hun vruchten afwierpen, dan riskeert China nu alles weer te verspelen. Want ­terwijl de rest van de wereld worstelt met de corona-epidemie, maakt Peking van de gelegenheid gebruik om in de eigen achtertuin met de spierballen te rollen – in de kennelijke overtuiging dat het nu makkelijker met dergelijke activiteiten weg kan komen.

Voornaamste slachtoffer is Hongkong, de autonome stad binnen China die deze autonomie vanuit Peking meer en meer ondergraven ziet worden. Vorig jaar leidde dat na een omstreden Hongkongse uitleveringswet tot grote, maandenlange demonstraties en een gigantische overwinning van pro-democratische partijen bij de lokale verkiezingen.

Verontrustend

Wie hoopte dat dit alles Peking tot het inzicht zou brengen dat het Hongkong beter met rust kan laten, komt nu bedrogen uit. De demonstraties zijn door de corona-epidemie verwaterd, en in die context joeg Peking er onlangs een veiligheidswet doorheen die Chinees ingrijpen in Hongkong mogelijk maakt. Dat is feitelijk het einde van Hongkongs aparte status, stelde de pro-democratische oudgediende Margaret Ng afgelopen week in Trouw vast.

Peking liet zich daarbij niet weerhouden door mogelijke westerse repercussies – bijvoorbeeld Amerikaanse sancties of Europese boosheid. Dezelfde assertiviteit is te merken in de omstreden Zuid-Chinese Zee, waar Peking de laatste tijd extra veel schepen en militair ­materieel laat rondvaren. En in Ladakh, het omstreden grensgebied tussen China en India in de Himalaya, waar de afgelopen weken plotseling Chinese troepenbewegingen de rust verstoorden.

Dat is allemaal erg verontrustend. China wekt graag de indruk dat het een goedwillende wereldmacht wil zijn, maar in de praktijk blijkt daar niets van. Dat is te merken binnenlands, waar vrijheid ver te zoeken is, en dus aan de randen van China’s invloedssfeer, waar Peking er niet voor terugschrikt met geweld te dreigen. Reden te meer om Pekings politieke en economische expansie wereldwijd met argusogen te blijven volgen, en zo mogelijk via harde druk af te remmen.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden